Art. 165

§ 1. Tymczasowe aresztowanie stosuje się:

a) w sprawach, określonych w art. 24 § 1 pkt 1), 3), 4) i 5),

b) w razie wydania w pierwszej instancji wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności powyżej 2 lat albo w razie skazania przestępcy zawodowego lub recydywisty.

§ 2. Sąd lub prokurator może w wypadkach, określonych w § 1, odstąpić od stosowania tymczasowego aresztowania jedynie wówczas, gdy ze względu na szczególne okoliczności sprawy zastosowanie tymczasowego aresztowania uzna za niewskazane.

§ 3. W innych wypadkach tymczasowe aresztowanie może nastąpić, jeżeli:

a) zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie się ukrywał, nakłaniał do fałszywych zeznań albo w inny bezprawny sposób będzie się starał utrudnić postępowanie karne,

b) gdy oskarżony nie ma w kraju stałego miejsca zamieszkania, określonego źródła utrzymania lub gdy nie można ustalić jego tożsamości, albo

c) gdy oskarżony jest przestępcą zawodowym lub recydywistą.

52) w art. 166 po wyrazie „sądu” umieszcza się wyrazy: „lub prokuratora”, § 2 zaś otrzymuje brzmienie:

§ 2. Schwytanego należy natychmiast oddać w ręce milicji obywatelskiej, organów bezpieczeństwa publicznego, prokuratora lub sądu grodzkiego.

53) w art. 167 wyrazy: „Prokuratorowi i policji” zastępuje się wyrazami: „Milicji obywatelskiej lub organom bezpieczeństwa publicznego”,

54) w art. 168 wyrazy: „sędziego śledczego” zastępuje się wyrazem „prokuratora”,

55) w art. 169 skreśla się wyraz „sądu”,

56) art. 170 § 2 i art. 171 otrzymują brzmienie: