Ustawa z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego.
Rozdział I — Stosowanie środków zapobiegających uchylaniu się od sądu
Art. 242
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1949 nr 32 poz. 238 z 19 maja 1949. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
§ 1. Każdy ma prawo, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, zawiadomić o tym prokuratora, organa bezpieczeństwa publicznego, milicję obywatelską, wójta lub sołtysa.
§ 2. Każdy urząd, przedsiębiorstwo państwowe lub samorządowe, instytucja prawa publicznego, organizacja, wykonywająca zlecone czynności w zakresie zarządu państwowego lub samorządowego, a także spółdzielnie mają obowiązek, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, zawiadomić o tym niezwłocznie prokuratora, organa bezpieczeństwa publicznego lub milicję obywatelską.
78) w art. 243 § 1 skreśla się wyrazy: „zawiadomienie prokuratora o przestępstwie, należącym do właściwości sądów grodzkich nie jest bez osobnego polecenia konieczne.”,
79) art. 244-257 otrzymują brzmienie:
Jak powołać ten przepis
art. 242 ustawy z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. z 1949 r. Nr 32, poz. 238)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.