Ustawa z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego.
Rozdział II — Rewizja
Art. 491
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1949 nr 32 poz. 238 z 19 maja 1949. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
§ 1. Sąd rewizyjny na posiedzeniu niejawnym uchyla wyrok niezależnie od zarzutów, podniesionych w rewizji, jeżeli:
a) w czynie oskarżonego nie ma znamion przestępstwa,
b) sprawę rozpoznano bez skargi lub bez wniosku pokrzywdzonego w wypadkach, gdy ustawa takiego wniosku wymaga albo zachodzą przyczyny, powodujące umorzenie postępowania w myśl art. 3,
c) sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie,
d) rozprawa odbyła się w nieobecności oskarżonego, chociaż obecność jego była obowiązkowa,
e) oskarżony nie miał obrońcy w wypadkach, wskazanych w art. 88,
f) sentencja wyroku nie zawiera ustalenia czynu, przypisanego oskarżonemu.
§ 2. Uchylając wyrok z powodów, wskazanych pod lit. a) i b), sąd rewizyjny uniewinnia oskarżonego lub umarza postępowanie.
Jak powołać ten przepis
art. 491 ustawy z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. z 1949 r. Nr 32, poz. 238)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.