Ustawa z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego.
Rozdział II — Rewizja
Art. 494
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1949 nr 32 poz. 238 z 19 maja 1949. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
§ 1. Rozprawę rozpoczyna ustne sprawozdanie, w którym sędzia sprawozdawca:
1) przedstawia przebieg dotychczasowego postępowania karnego, treść zaskarżonego wyroku, przytoczone w rewizji zarzuty oraz okoliczności faktyczne w granicach potrzebnych do rozstrzygnięcia,
2) w miarę potrzeby odczytuje zaskarżony wyrok w częściach, będących przedmiotem postępowania rewizyjnego, oraz z akt sprawy poszczególne części, istotne dla rozpoznania rewizji,
3) podnosi okoliczności, jakie sąd rewizyjny powinien rozważyć z urzędu,
4) wskazuje zagadnienia, nasuwające się do rozstrzygnięcia.
§ 2. Strony mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski osobiście lub przez swoich obrońców i pełnomocników ustnie lub na piśmie; przed sądami apelacyjnymi i Sądem Najwyższym mogą być obrońcami lub pełnomocnikami tylko osoby, wymienione w art. 86. Przewodniczący udziela głosu stronom, przy czym pierwszy głos służy stronie, która założyła rewizję.
Jak powołać ten przepis
art. 494 ustawy z dnia 27 kwietnia 1949 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. z 1949 r. Nr 32, poz. 238)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.