Ustawa z dnia 13 lipca 1957 r. o uchyleniu dekretu z dnia 9 lutego 1953 r. o całkowitym zagospodarowaniu użytków rolnych.

Art. 1.

Uchyla się dekret z dnia 9 lutego 1953 r. o całkowitym zagospodarowaniu użytków rolnych , zwany w dalszym ciągu „dekretem”.

Art. 2.

1. Grunty, które zostały na podstawie dekretu przekazane w użytkowanie, zwraca się poprzedniemu posiadaczowi po upływie terminu, na jaki zostały oddane w użytkowanie (zagospodarowanie). Przed upływem tego terminu grunt może być zwrócony za zgodą użytkownika i poprzedniego posiadacza.

2. Jeżeli jednostki gospodarki uspołecznionej dokonały inwestycji budowlanych na gruntach, otrzymanych w użytkowanie na podstawie dekretu, grunty te mogą być przejęte na własność Państwa wolne od obciążeń w zamian za przyznanie właścicielowi innych gruntów o przybliżonej wartości. Grunty przejmowane na własność Państwa, jak również grunty wydzielane w zamian szacuje się według przepisów stosowanych przy przeprowadzeniu reformy rolnej.

3. O przejęciu gruntów na własność Państwa i o nadaniu gruntów zamiennych orzeka prezydium powiatowej rady narodowej.

4. W przypadku gdy grunty przejmowane na własność Państwa i grunty zamienne znajdują się na obszarze różnych powiatów, prezydium powiatowej rady narodowej właściwej ze względu na miejsce położenia gruntów przejmowanych orzeka o ich przejęciu, ustalając zarazem ich wartość, a prezydium powiatowej rady narodowej właściwej ze względu na miejsce położenia gruntów zamiennych orzeka o ich nadaniu.

5. Poprzedni posiadacz nie może dochodzić od Państwa ani od jednostek gospodarki uspołecznionej roszczeń z tytułu szkód wyrządzonych mu w użytkowanej nieruchomości.

Art. 3.

Wszczęte na podstawie dekretu postępowanie w sprawie przejęcia gruntów na własność Państwa umarza się, jeżeli do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostało wydane w tym postępowaniu wykonalne orzeczenie.

Art. 4.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.