Art. 2

1. Uznaje się za wygasłe wszelkie roszczenia:

1) z tytułu przejęcia przez Państwo inwentarza, zapasów, zasiewów, upraw i nakładów w nieruchomościach, które w dniu 1 września 1939 r. stanowiły własność Państwa bądź przeszły na własność Państwa na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 oraz na podstawie ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o przejęciu przez Państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego ;

2) z tytułu szkód poniesionych z powodu pogorszenia stanu nieruchomości lub ubytków w jej przynależnościach w wyniku przejęcia we władanie Państwa nieruchomości na podstawie orzeczeń wydanych w oparciu o przepisy dekretów: z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej i z dnia 6 września 1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska , a następnie uchylonych jako bezpodstawne;

3) z tytułu szkód poniesionych z powodu pogorszenia stanu nieruchomości lub ubytków w jej przynależnościach w wyniku przekazania przez organy administracji państwowej prywatnych gospodarstw rolnych jednostkom państwowym lub spółdzielczym do zagospodarowania, a to bez względu na tytuł prawny tego przekazania;

4) z tytułu użytkowania przez jednostki państwowe gospodarstw rolnych bez umowy;

5) z tytułu szkód w lasach przejętych we władanie Państwa, a zwróconych następnie właścicielom.

2. Postępowanie sądowe w sprawach wymienionych w ust. 1 roszczeń podlega umorzeniu, a nie wykonane tytuły egzekucyjne zasądzające te roszczenia pozbawione są skutków prawnych.