Art. 4

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

1) podstawowe cele i kierunki polityki społeczno-gospodarczej,

2) szczegółowe ustalenia planu,

2) w art. 17 w ust. 2 kropkę na końcu tego ustępu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

4) przekształceń strukturalnych w gospodarce narodowej.

3) w art. 33:

a) w ust. 1 na końcu po wyrazie „zaopatrzenia” dodaje się wyrazy „oraz do wprowadzenia w drodze rozporządzenia opłat na rzecz budżetu państwa od jednostek gospodarczych naruszających przepisy dotyczące zaopatrzenia materiałowo-technicznego, przy równoczesnym określeniu wysokości opłat i trybu ich pobierania oraz organów powołanych do orzekania w tych sprawach.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. W celu zapewnienia wykonania najważniejszych zadań w dziedzinie warunków życia ludności, obronności kraju oraz rozwoju gospodarki Rada Ministrów w latach 1986-1990 może:

1) określać priorytety realizacyjne w formie zamówień rządowych i programów operacyjnych oraz ustalać rodzaj i zakres gwarancji zaopatrzeniowych i preferencji finansowych dla jednostek gospodarczych, które uczestniczą w ich realizacji,

2) w szczególnie uzasadnionych wypadkach - jeżeli przedsiębiorstwo państwowe, mimo udzielenia gwarancji zaopatrzeniowych, odmawia zawarcia umowy o realizację zamówienia rządowego bądź programu operacyjnego mieszczącego się w profilu jego działalności - upoważnić organ założycielski do nałożenia na to przedsiębiorstwo obowiązku zawarcia takiej umowy; upoważnienie takie może być również udzielone właściwemu organowi w stosunku do spółdzielni lub innej jednostki gospodarki uspołecznionej,

3) ustalić w drodze rozporządzenia - po konsultacji z Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych - wykaz zakładów pracy o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej lub obronności kraju oraz użyteczności publicznej, w których stosuje się podwyższony wymiar czasu pracy do 8 godzin na dobę i 46 godzin na tydzień. Praca wykonywana ponad normy czasu pracy określone zgodnie z przepisami prawa pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Godziny przepracowane w dodatkowe dni wolne od pracy nie podlegają wliczeniu do liczby godzin nadliczbowych, dopuszczalnej w myśl art. 133 § 2 Kodeksu pracy.

c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

3. Po upływie każdego roku stosowania reglamentacji oraz priorytetów realizacyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, Rada Ministrów przedstawia Sejmowi sprawozdanie o wynikach stosowania reglamentacji oraz priorytetów realizacyjnych wraz z programem ograniczenia zakresu ich stosowania, łącznie ze sprawozdaniem, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3.