Ustawa z dnia 18 grudnia 1986 r. o zmianie niektórych ustaw określających funkcjonowanie gospodarki uspołecznionej.
Art. 13a
Obowiązuje1. Minister Finansów może upoważnić do stosowania dopłat do cen urzędowych i regulowanych przysługujących sprzedawcy lub opustów od tych cen przysługujących odbiorcy z tytułu zawarcia długoterminowych umów sprzedaży i dostawy, zwłaszcza elementów kooperacyjnych, określając równocześnie górną lub dolną wysokość dopłat i opustów.
2. Wojewódzkie rady narodowe mogą wprowadzić, w wypadkach uzasadnionych ważnymi potrzebami społecznymi, obowiązek stosowania dopłat do cen za usługi turystyczne i wypoczynkowe, z wyjątkiem usług świadczonych na rzecz obozów, kolonii i innych placówek wypoczynku dzieci i młodzieży, oraz niektóre towary bezpośrednio związane z obsługą ruchu turystycznego. Dopłaty te mogą być wprowadzone na obszarze całego województwa lub jego części. Wysokość dopłat nie może przekroczyć 10% ceny usług lub towarów. Wpływy z dopłat zasilają wojewódzkie fundusze turystyki i wypoczynku lub regionalne fundusze rewaloryzacji zabytków.
8) w art. 14 w ust. 6 wyrazy „Minister do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów”;
9) w art. 15:
a) w ust. 2 wyrazy „Minister do Spraw Cen lub okręgowe urzędy cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów lub izby skarbowe”,
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
5. Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Handlu Wewnętrznego i Usług, Prezesem Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości oraz właściwymi ministrami, ustala branżowe minimalne opusty cen umownych dla:
1) niższych klas jakości (gatunków, stopni, wyrobów) przewidzianych w normach lub innych przepisach dla poszczególnych towarów,
2) wyrobów o jakości niższej od wymaganej normą, dopuszczonych do obrotu na podstawie odstępstwa od normy.
10) w art. 16 w ust. 3 wyrazy „Ministrem do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Ministrem Finansów”;
11) w art. 17:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Ceny urzędowe i marże handlowe urzędowe ustala Minister Finansów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
3. Wojewodowie i prezydenci miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi ustalają ceny urzędowe niektórych towarów i usług; Sejm w wykazie, o którym mowa w art. 7 ust. 1, określa te towary i usługi.
4. Rady narodowe stopnia podstawowego, a w miastach podzielonych na dzielnice rady narodowe tych miast, określają strefy cen (strefy taryfowe) obowiązujące przy przewozie osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi.
12) w art. 18 w ust. 1 wyrazy „Minister do Spraw Cen lub okręgowe urzędy cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów lub izby skarbowe”;
13) w art. 19:
a) w ust. 5 wyrazy „okręgowy urząd cen lub” skreśla się,
b) w ust. 6 wyraz „wymienione” zastępuje się wyrazem „wymieniony”, a wyrazy „okręgowego urzędu cen” wyrazami „izby skarbowej”,
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
7. Od decyzji ustalającej nienależną kwotę i kwotę dodatkową, wydanej przez izbę skarbową, przysługuje odwołanie do Ministra Finansów.
d) w ust. 8 po wyrazie „kwoty” dodaje się wyrazy „i kwoty dodatkowej”,
e) w ust. 9 wyrazy „Ministra do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Ministra Finansów”;
14) w art. 22 wyrazy „Ministra do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Ministra Finansów”.
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.