Art. 2

Korzystając z wolności sumienia i wyznania obywatele mogą w szczególności:

1) tworzyć wspólnoty religijne, zwane dalej „kościołami i innymi związkami wyznaniowymi”, zakładane w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej, posiadające własny ustrój, doktrynę i obrzędy kultowe;

2) zgodnie z zasadami swojego wyznania uczestniczyć w czynnościach i obrzędach religijnych oraz wypełniać obowiązki religijne i obchodzić święta religijne;

2a) należeć lub nie należeć do kościołów i innych związków wyznaniowych;

3) głosić swoją religię lub przekonania;

4) wychowywać dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami w sprawach religii;

5) zachowywać milczenie w sprawach swojej religii lub przekonań;

6) utrzymywać kontakty ze współwyznawcami, w tym uczestniczyć w pracach organizacji religijnych o zasięgu międzynarodowym;

7) korzystać ze źródeł informacji na temat religii;

8) wytwarzać i nabywać przedmioty potrzebne do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystać z nich;

9) wytwarzać, nabywać i posiadać artykuły potrzebne do przestrzegania reguł religijnych;

10) wybrać stan duchowny lub zakonny;

11) zrzeszać się w organizacjach świeckich w celu realizacji zadań wynikających z wyznawanej religii bądź przekonań w sprawach religii;

12) otrzymać pochówek zgodny z wyznawanymi zasadami religijnymi lub z przekonaniami w sprawach religii.