Ustawa z dnia 30 maja 1989 r. o samorządzie zawodowym niektórych podmiotów gospodarczych.
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Treść aktu
Art. 1.
1. Ustawa określa zasady tworzenia i działania samorządu zawodowego osób - podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie:
1) handlu, gastronomii i usług,
2) transportu,
3) innych rodzajów działalności.
2. Ustawa nie dotyczy osób, które uzyskały status rzemieślnika.
Art. 2.
Podmioty gospodarcze mogą, według wyboru, zrzeszać się w zawodowych samorządowych organizacjach:
1) zrzeszeniach handlu i usług,
2) zrzeszeniach transportu,
3) innych organizacjach podmiotów gospodarczych.
Art. 3.
1. Zrzeszenie może być utworzone, jeżeli z taką inicjatywą wystąpi:
1) co najmniej 50 osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 i 3,
2) co najmniej 200 osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2.
2. Statuty zrzeszeń uchwalone przez zebrania członków (delegatów), z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy, określają:
1) zakres i zasięg działania zrzeszeń,
2) zadania zrzeszeń,
3) organy zrzeszeń oraz zakres i tryb działania tych organów,
4) prawa i obowiązki członków,
5) źródła finansowania działalności statutowej.
Art. 4.
Zadaniem zrzeszenia jest w szczególności utrwalanie więzi środowiskowych, postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na rzecz członków działalności kulturalnej, oświatowej i socjalnej, zakładanie i prowadzenie kas oraz funduszów zapomogowo-pożyczkowych oraz reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji państwowej.
Art. 5.
1. Zrzeszenia mogą powoływać ogólnokrajowe reprezentacje, których nazwy określają statuty.
2. Powołanie ogólnokrajowej reprezentacji danego rodzaju zrzeszeń następuje, jeżeli z taką inicjatywą wystąpi co najmniej 10 zrzeszeń.
3. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 6.
Zadaniem ogólnokrajowych reprezentacji zrzeszeń jest w szczególności zapewnienie zrzeszonym w niej organizacjom pomocy w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie interesów członków zrzeszeń w kraju i za granicą.
Art. 7.
Zrzeszenia i ich ogólnokrajowe reprezentacje mogą przyznawać wyróżnienia organizacyjne i tytuły honorowe.
Art. 8.
1. Działające w dniu wejścia w życie ustawy zrzeszenia prywatnego handlu i usług, zrzeszenia transportu prywatnego, Naczelna Rada Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług oraz Naczelna Rada Zrzeszeń Transportu Prywatnego ulegają przekształceniu lub likwidacji stosownie do wymogów określonych w art. 6 i 49 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej lub niniejszej ustawy.
2. Majątek i zobowiązania zrzeszeń prywatnego handlu i usług, zrzeszeń transportu prywatnego, Naczelnej Rady Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług oraz Naczelnej Rady Zrzeszeń Transportu Prywatnego przechodzą odpowiednio na nowe organizacje z dniem ich przekształcenia.
Art. 9.
1. Organizacje, o których mowa w art. 2 i 5, podlegają wpisowi do rejestru właściwego dla siedziby organizacji sądu rejestrowego.
2. Organizacje wymienione w ust. 1 uzyskują osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru.
3. Do postępowania w sprawach rozpatrywanych przez sąd rejestrowy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.
4. Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia określi sposób prowadzenia rejestrów zrzeszeń i ich ogólnokrajowych reprezentacji.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 1989 nr 35 poz. 194 (wersja HTML). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.