Ustawa z dnia 7 grudnia 1989 r. o zmianie ustawy o szczególnych uprawnieniach niektórych osób do ponownego nawiązania stosunku pracy.

Art. 1.

W ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o szczególnych uprawnieniach niektórych osób do ponownego nawiązania stosunku pracy wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:

2) art. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 1.

Pracownik uspołecznionego zakładu pracy, z którym stosunek pracy został rozwiązany w jakikolwiek sposób w związku z przekonaniami politycznymi, religijnymi pracownika albo z jego przynależnością do związku zawodowego, prowadzeniem działalności związkowej lub samorządowej w okresie od sierpnia 1980 r., albo uczestniczeniem w działalności związkowej prowadzonej w sposób niezgodny z przepisami ustawy z dnia 8 października 1982 r. o związkach zawodowych , może w terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. zgłosić na piśmie gotowość ponownego podjęcia pracy w tym zakładzie pracy.

3) w art. 2:

a) w ust. 1 po wyrazach „kwalifikacjom zawodowym” dodaje się wyrazy „jednak nie niższym niż poprzednio zajmowane”,

b) w ust. 2 wyrazy „31 października 1989 r.” zastępuje się wyrazami „30 czerwca 1990 r.”;

4) w art. 3 w ust. 1 wyrazy „Ministrze-Członku Rady Ministrów zajmującym się problematyką związków zawodowych” zastępuje się wyrazami „Ministrze Pracy i Polityki Socjalnej”;

5) w art. 6:

a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

6. Orzeczenie wydane przez Komisję oraz ugoda przed nią zawarta podlegają egzekucji po nadaniu klauzuli wykonalności przez właściwy sąd w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym.

b) w ust. 7 powołanie „art. 707, 710 i 711” zastępuje się powołaniem „art. 707 i 710”;

6) w art. 9:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób, które po dniu wejścia w życie ustawy zgłoszą wniosek o ponowne ich zatrudnienie na podstawie mianowania, jeżeli z przyczyn, o których mowa w art. 1, stosunek pracy został z nimi uprzednio rozwiązany lub ustał w wyniku orzeczenia komisji dyscyplinarnej, z tym że orzeczenie Komisji, o którym mowa w art. 6, stanowi podstawę do ponownego zatrudnienia tych osób, jeżeli spełniają one warunki do mianowania, przewidziane w odrębnych przepisach. Warunku przewidzianego w art. 10 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela nie stosuje się.

b) dodaje się nowy ust. 2 w brzmieniu:

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do osób, których stosunek pracy na podstawie mianowania na stanowiskach nauczycieli akademickich wygasł z mocy prawa na skutek upływu okresu, na który pracownik został zatrudniony, jeżeli niezawarcie z nim stosunku pracy na dalszy okres było spowodowane przyczynami, o których mowa w art. 1.

c) dotychczasowy ust. 2 otrzymuje oznaczenie ust. 3;

7) w art. 11:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Okresy pozostawania bez pracy po ustaniu stosunku pracy z osobą, o której mowa w art. 1, wlicza się do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze, w tym również z ubezpieczenia społecznego.

b) dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu:

3. Jeżeli osoba, z którą stosunek pracy ustał z przyczyn wskazanych w art. 1, podjęła pracę w innym zakładzie pracy, okres zatrudnienia w tym zakładzie wlicza się do stażu pracy w zakładzie pracy, z którym stosunek pracy ustał, jeżeli jest to korzystniejsze dla pracownika.

c) dotychczasowe ust. 3, 4 i 5 otrzymują oznaczenie 4, 5 i 6.

8) po art. 12 dodaje się art. 12¹ w brzmieniu:

Art. 12¹.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do byłych żołnierzy zawodowych funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej, Służby Więziennej i Pożarnictwa, którzy zgłoszą wniosek o przyjęcie do służby, o ile spełniają oni warunki przewidziane w odrębnych przepisach.

Art. 2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 listopada 1989 r.