Ustawa z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin oraz ustawy o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym.

Art. 1.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin art. 56-58 skreśla się.

Art. 2.

W ustawie z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 19 na końcu dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem art. 19a”;

2) po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu:

Art. 19a.

1. Osobom oraz członkom ich rodzin, którym w dniu ogłoszenia ustawy przysługują emerytury, renty inwalidzkie i renty rodzinne przyznane na podstawie art. 59 albo na podstawie art. 56-58 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 22 lutego 1990 r., zamiast tych świadczeń przyznaje się od dnia 1 października 1990 r.:

1) odpowiednie świadczenia na zasadach ogólnych, określonych w przepisach ustaw i dekretu, o których mowa w art. 1, 2, 5-10, 11 lub 13. w brzmieniu obowiązującym po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem art. 21,

2) odpowiednie świadczenia w kwocie najniższej, jeżeli nie spełniają warunków do przyznania świadczenia w myśl pkt 1.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób, które zajmowały kierownicze stanowiska:

3) po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:

Art. 29a.

W stosunku do emerytów i rencistów, którzy ukończyli lub ukończą w 1990 r. 80 lat, rewaloryzacji dokonuje się od 1 października 1990 r., z uwzględnieniem art. 28 i 29, najpóźniej do dnia 31 grudnia 1990 r. Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia rozszerzyć stosowanie niniejszego przepisu na osoby, które do dnia 31 grudnia 1990 r. ukończą 75 lat

Art. 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.