Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zmianie niektórych przepisów o ubezpieczeniu społecznym.

Art. 1.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa art. 48 otrzymuje brzmienie:

Art. 48.

Prawo do zasiłków określonych w ustawie i ich wysokość ustalają oraz zasiłki te wypłacają:

1) zakłady pracy, które nie zgłaszają imiennie pracowników do ubezpieczenia społecznego w oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - swoim pracownikom w czasie trwania ich zatrudnienia, a także po ustaniu zatrudnienia, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ustaniem zatrudnienia,

2) oddziały Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - w pozostałych przypadkach.

Art. 2.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Pracę uważa się za wykonywaną stale, jeżeli trwa nieprzerwanie co najmniej 30 dni.

2) w art. 28 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „a także tryb postępowania w sprawach kontynuowania ubezpieczenia”,

3) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Współpracę uważa się za wykonywaną stale, jeżeli trwa nieprzerwanie co najmniej 30 dni.

4) w art. 38 w ust. 1 skreśla się wyrazy „kontynuowania ubezpieczenia”;

5) dodaje się art. 38¹ w brzmieniu:

Art. 38¹.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia na rzecz innych niż uspołecznione zakłady pracy i osób fizycznych oraz do osób z nimi współpracujących.

Art. 3.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Obowiązek ubezpieczenia powstaje z dniem rozpoczęcia działalności rodzącej obowiązek ubezpieczenia, a ustaje z dniem, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności.

2) w art. 7:

a) po ust. 4 dodaje się nowe ust. 5 i 6 w brzmieniu:

5. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, macierzyńskiego i pogrzebowego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 6, kwota odpowiadająca przeciętnej miesięcznej podstawie wymiaru składek z okresu ostatnich 12 miesięcy ubezpieczenia, a jeżeli ubezpieczenie trwało krócej - z faktycznego okresu ubezpieczenia. Podstawa wymiaru tych zasiłków nie może być niższa od najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie za miesiąc kalendarzowy, w którym powstało prawo do zasiłku.

6. W okresie pierwszych 12 miesięcy ubezpieczenia podstawa wymiaru zasiłków ustalana w myśl ust. 5 nie może być wyższa od kwoty 250% przeciętnego wynagrodzenia. Górną granicę podstawy wymiaru zasiłków ustala się miesięcznie poczynając od trzeciego miesiąca kalendarzowego każdego kwartału na okres trzech miesięcy na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanego dla celów emerytalnych.

b) dotychczasowe ust. 5 i 6 otrzymują oznaczenie ust. 7 i 8;

3) w art. 19 wyrazy „określonych w art. 5 pkt 2, 4, 5 i 7” skreśla się;

4) w art. 20 wyrazy „zasady obliczania podstawy wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 7” skreśla się;

5) w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Obowiązek ubezpieczenia osoby współpracującej powstaje z dniem, w którym nastąpiło rozpoczęcie współpracy.

Art. 4.

W ustawie z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych w art. 41 wyrazy „do 50 000 złotych” zastępuje się wyrazami „do wysokości najwyższej grzywny przewidzianej w przepisach prawa o wykroczeniach”.

Art. 5.

Kadencję rad nadzorczych określoną w art. 20 i 21 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych przedłuża się do dnia 30 września 1992 r., nie dłużej jednak niż do dnia wejścia w życie nowej ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych.

Art. 6.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.