Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o notariacie oraz o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o księgach wieczystych.
Dział II — Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 635
Obowiązuje§ 1. Sąd dokonuje zabezpieczenia spadku na wniosek lub z urzędu.
§ 2. Wniosek może zgłosić każdy, kto uprawdopodobni, że jest spadkobiercą, uprawnionym do zachowku lub zapisobiercą, a ponadto wykonawca testamentu, współwłaściciel rzeczy, współuprawniony co do praw pozostałych po spadkodawcy, wierzyciel mający pisemny dowód należności przeciwko spadkodawcy oraz właściwy urząd skarbowy.
§ 3. Zabezpieczenia spadku dokonuje się z urzędu, jeżeli sąd poweźmie wiadomość, że spadkobierca jest nieznany, nieobecny lub nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych i nie ma ustawowego przedstawiciela.
§ 4. Wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu spadku i o spisie inwentarza sąd zleca komornikowi lub innemu organowi.
§ 5. Postanowienie ulega wykonaniu z chwilą jego wydania. Sąd może wstrzymać wykonalność zaskarżonego postanowienia.
§ 6. Na postanowienie sądu w sprawie zabezpieczenia spadku przysługuje zażalenie.
8) w art. 637 w § 1 wyrazy „biuro spadku” zastępuje się wyrazem „sąd”;
9) w art. 639, art. 654, art. 677 § 3, art. 679 § 1 i art. 681 użyty w odpowiednim przypadku wyraz „oddział” zastępuje się użytym w takim samym przypadku wyrazem „rozdział”;
10) w art. 640 § 1 otrzymuje brzmienie:
§ 1. Oświadczenie o prostym przyjęciu spadku lub z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu spadku może być złożone przed notariuszem lub w sądzie rejonowym, w którego okręgu znajduje się miejsce zamieszkania lub pobytu składającego oświadczenie. Notariusz lub sąd prześle niezwłocznie oświadczenie, wraz z załącznikami, do sądu spadku.
11) w art. 641:
a) w § 2 po wyrazach „przechowania testamentów” przecinek zastępuje się kropką, a wyrazy „chyba że zostały złożone w państwowym biurze notarialnym” skreśla się,
b) w § 3 wyrazy „w państwowym biurze notarialnym” skreśla się;
12) art. 643 otrzymuje brzmienie:
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.