Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 lipca 1992 r. w sprawie określenia wzoru oraz trybu nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Państwowej Straży Pożarnej.
§ 4
ObowiązujeBrzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2026 poz. 1111 z 21 sierpnia 2026. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Drzewce sztandaru ma długość 236,5 cm i jest wykonane z drewna toczonego o średnicy 4 cm w kolorze ciemny orzech. Drzewce jest dwudzielne, połączone metalowym gwintowanym złączem. Na dolnym końcu drzewca jest umieszczone stożkowate, metalowe okucie. Elementy metalowe drzewca są koloru złotego.
2. Drzewce w górnej części ma pierścienie metalowe, które odpowiadają takim samym pierścieniom umocowanym na nieobszytym brzegu płata, które spina się za pomocą zatyczki w postaci pręta metalowego długości 100 cm.
Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem administracji rządowej ‒ sprawy wewnętrzne kieruje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 999).
3. Na drzewcu mogą być umieszczone gwoździe pamiątkowe w kolorze złotym, upamiętniające ważne wydarzenia lub osoby. Gwoździe pamiątkowe mogą zawierać napisy z imieniem i nazwiskiem lub danymi fundatora sztandaru oraz datami i wydarzeniami odnoszącymi się do historii i tradycji Państwowej Straży Pożarnej. Wysokość gwoździ pamiątkowych wynosi 2,7 cm, a szerokość ‒ 2,2 cm.
4. Wzór gwoździ pamiątkowych określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
Jak powołać ten przepis
§ 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 lipca 1992 r. w sprawie określenia wzoru oraz trybu nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1111)
Treść według tekstu jednolitego
Rozporządzenie było zmieniane. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1111, 21 sierpnia 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.