Art. 29

1. Kwoty nadpłaconych i nienależnie uiszczonych podatków (nadpłaty) podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe, a w razie braku takich zobowiązań podlegają, z zastrzeżeniem ust. 4, zwrotowi z urzędu w ciągu 3 miesięcy od dnia powstania nadpłaty, chyba że podatnik zgłosi wniosek o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań.

2. Za datę powstania nadpłaty uważa się w szczególności:

1) w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych - dzień złożenia zeznania rocznego,

2) w przypadku podatku dochodowego od osób prawnych - dzień złożenia zeznania wstępnego,

3) w przypadku uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji - datę dokonania zapłaty.

3. Jeżeli zwrot nadpłaty nie nastąpił w terminie określonym w ust. 1, nadpłata ta podlega oprocentowaniu od dnia powstania nadpłaty, w wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, chyba ze zwrot nadpłaty nie jest możliwy z winy podatnika.

4. Nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat licząc od końca roku, w którym powstała, lub gdy nie można ustalić osoby uprawnionej do jej odbioru.

6) w art. 31 w ust. 1 skreśla się wyrazy „za zwłokę”;

7) w art. 36:

a) w ust. 1 wyrazy „państwowe biura notarialne są obowiązane” zastępuje się wyrazami „notariusze mają obowiązek”,

b) w ust. 2 wyrazy „państwowych biur notarialnych” zastępuje się wyrazem „notariuszy”;

8) w art. 40 w ust. 1 wyraz „ustawie” zastępuje się wyrazem „ustawach”.