Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Dział IV — Ustalanie prawa do zaopatrzenia emerytalnego

Art. 33d

Obowiązuje

1. Ponowne ustalenie wysokości emerytury przez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas w wymiarze świadczenia okresów zatrudnienia, o których mowa w art. 18ga ust. 1 i 2, wskazanych w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 18ga ust. 3, następuje na wniosek emeryta złożony do organu emerytalnego. Przepisy art. 15–15aa albo art. 18e stosuje się odpowiednio.

2. Decyzję w sprawie ustalenia wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 organ emerytalny wydaje niepóźniej niż w terminie 6 miesięcy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, z wyrównaniem wypłaty emerytury od miesiąca złożenia tego wniosku.

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 505, 13 kwietnia 2026.

Oficjalny tekst jednolity (PDF) Tekst pierwotny z 1994 r. (PDF, bez zmian)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.