Art. 21

Działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności:

1) prowadzenie zakładów dla sierot, osób w podeszłym wieku lub niepełnosprawnych oraz innych osób potrzebujących opieki;

2) wykonywanie działalności leczniczej w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, prowadzenie aptek, ośrodków zdrowego życia, oświaty zdrowotnej i ekologicznej oraz przeciwdziałania patologiom społecznym;

3) organizowanie pomocy w zakresie małżeństwa, macierzyństwa i rodziny;

4) organizowanie pomocy sierotom, osobom dotkniętym klęskami żywiołowymi i epidemiami, ofiarom wojennym, znajdującym się w trudnym położeniu materialnym lub zdrowotnym rodzinom i osobom, w tym pozbawionym wolności;

5) prowadzenie żłobków, ochronek, burs i schronisk;

6) udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującej się w potrzebie;

7) udzielanie pomocy materialnej młodzieży uczącej się i studiującej, a znajdującej się w potrzebie;

8) krzewienie idei miłości bliźnich i postaw moralno-społecznych temu sprzyjających;

9) popularyzowanie postaw prozdrowotnych;

10) upowszechnianie zasad chrześcijańskiego etosu pracy i ekonomiki;

11) przekazywanie za granicę pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i osobom znajdującym się w szczególnej potrzebie.