Art. 11a

1. Środki finansowe w wysokości 20% wpływów uzyskanych przez Skarb Państwa tytułem przepadku rzeczy pochodzących z ujawnionych przez Straż Graniczną przestępstw celnych i dewizowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania Straży Granicznej i nagrody dla funkcjonariuszy, którzy przyczynili się bezpośrednio do ujawnienia tych przestępstw.

2. Minister Spraw Wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Finansów i Ministrem Sprawiedliwości, określi w drodze rozporządzenia, tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust. 1, oraz zasady przyznawania nagród wymienionych w ust. 1.

3. W przypadkach wspólnego ujawnienia przestępstw, o których mowa w ust. 1, przez funkcjonariuszy Straży Granicznej i celnych, szczegółowe zasady podziału środków wymienionych w ust. 1 określa Komendant Główny Straży Granicznej w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Ceł.

11) w art. 13 po wyrazach „korzystać nieodpłatnie” wyraz „z” zastępuje się wyrazem „ze” oraz skreśla się wyraz „państwowych”;

12) w art. 23 w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

4) pałek służbowych.

13) w art. 24:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 23 ust. 1 okazały się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, funkcjonariusz ma prawo użycia broni palnej wyłącznie:

1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność funkcjonariusza lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu,

2) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu lub wolności funkcjonariusza albo innej osoby,

3) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną funkcjonariuszowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4) w celu odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na obiekty służące obronności państwa lub ważne dla gospodarki narodowej, a także na obiekty Straży Granicznej lub służące ochronie granicy państwowej,

5) w celu odparcia bezpośredniego zamachu na nienaruszalność granicy państwowej ze strony osób działających w sposób zorganizowany, które przemocą wymuszają przekroczenie granicy państwowej przy użyciu broni lub pojazdu,

6) w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia lub wolności człowieka,

7) w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach określonych w pkt 1-6, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego, umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia w inny sposób niebezpieczeństwa powszechnego dla życia albo zdrowia,

8) w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 7, jeśli schroniła się ona w miejscu trudno dostępnym, a z okoliczności towarzyszących wynika, że może użyć broni palnej lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu,

9) w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze albo inne przedmioty wartościowe,

10) w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeśli:

a) ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,

b) istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej, materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,

c) pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 7.

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. W działaniach pododdziałów odwodowych w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej użycie broni palnej może nastąpić tylko na rozkaz ich dowódcy.

c) w ust. 3 skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „oraz zasady użycia broni przez pododdziały odwodowe Straży Granicznej.”;

14) w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Minister Spraw Wewnętrznych określi wzór flagi Straży Granicznej, okoliczności i warunki jej podnoszenia oraz sposób oznakowania jednostek pływających i statków powietrznych, a także znaki rozpoznawcze używane na nich przez Straż Graniczną w nocy.

15) w art. 31:

a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i nadaje się jej brzmienie:

1. Służbę w Straży Granicznej może pełnić obywatel polski o nieposzlakowanej opinii, nie karany, korzystający z pełni praw publicznych, posiadający co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych, podległych szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotów jest się podporządkować.

b) dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:

2. Komendant Główny Straży Granicznej może wyrazić zgodę na przyjęcie do służby w Straży Granicznej kandydata, który nie ma wykształcenia średniego, jeżeli w toku postępowania kwalifikacyjnego stwierdzono, że kandydat wykazuje szczególne predyspozycje do tej służby.

3. Minister Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa zasady przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 2.

16) w art. 33 w ust. 1 po wyrazie „dochować” skreśla się wyraz „zasad”;

17) w art. 34:

a) w ust. 2 po wyrazach „w rozkazie” dodaje się wyraz „personalnym”,

b) w ust. 4:

18) w art. 35 w ust. 3 po wyrazach „komendanta oddziału” dodaje się wyrazy „lub ośrodka szkolenia”;

19) w art. 36 w ust. 1 po wyrazach „Komendant Główny Straży Granicznej” wyraz „i” zastępuje się przecinkiem i dodaje się na końcu wyrazy „oraz komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.”;

20) w art. 41 w ust. 2 wyrazy „resortem spraw wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „Strażą Graniczną”;

21) w art. 42 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z przyczyn uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.

22) w art. 43 w ust. 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „czasu ukończenia postępowania karnego”;

23) w art. 45:

a) w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

5) utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa.

b) w ust. 2 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

7) rozformowania jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki lub na niższe stanowisko nie jest możliwe.

c) w ust. 3 wyrazy „od chwili zgłoszenia przez niego pisemnego żądania takiego zwolnienia” zastępuje się wyrazami „od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.”,

d) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

4. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 7 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy, a w przypadku służby przygotowawczej - po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji o likwidacji jednostki organizacyjnej, jej rozformowania lub zmniejszenia stanu etatowego.

24) art. 46 otrzymuje brzmienie: