Art. 4

1. Prezes Krajowego Urzędu Pracy jest centralnym organem administracji rządowej i podlega ministrowi właściwemu do spraw pracy.

2. Prezes Krajowego Urzędu Pracy jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw pracy, zaopiniowany przez Naczelną Radę Zatrudnienia.

3. Wiceprezesów Krajowego Urzędu Pracy powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw pracy na wniosek Prezesa Krajowego Urzędu Pracy.

4. Prezes Krajowego Urzędu Pracy w zakresie objętym ustawą:

1) współdziała z jednostkami samorządu terytorialnego,

2) realizuje politykę państwa w zakresie rynku pracy i polityki regionalnej,

3) inicjuje i stosuje instrumenty polityki rynku pracy, w tym poprzez zawierane z organami zatrudnienia kontrakty na realizację zadań określonych w ustawie,

4) określa standardy realizacji zadań określonych w ustawie,

5) realizuje zadania wynikające z funkcji dysponenta głównego Funduszu Pracy,

6) zapewnia jednolitość stosowania prawa poprzez m.in.:

a) udzielanie wyjaśnień dotyczących przepisów ustawy,

b) opracowywanie wzorów dokumentów oraz druków,

c) prowadzenie szkoleń kadr realizujących zadania objęte ustawą,

7) realizuje zadania w zakresie ochrony roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy,

8) jest organem odwoławczym od decyzji wydawanych przez wojewodę jako organu pierwszej instancji,

9) wykonuje zadania określone w odrębnych ustawach.

5. Zadania określone w ust. 4 Prezes Krajowego Urzędu Pracy wykonuje przy pomocy Krajowego Urzędu Pracy.

6. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, organizację, szczegółowe zasady i zakres działania Krajowego Urzędu Pracy oraz zadania wojewody w zakresie realizacji przepisów ustawy.

5) skreśla się art. 4a;

6) art. 5 otrzymuje brzmienie: