Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 października 1999 r. w sprawie zasad dokonywania skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz przez inne niż banki osoby prawne oraz podmioty nie będące osobami prawnymi.

§ 1.

Rozporządzenie określa zasady dokonywania skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz przez inne niż banki osoby prawne i podmioty nie bę „podmiotami”.

§ 2.

dące osobami prawnymi, zwane dalej Podmioty mogą wykonywać czynności, o których mowa w § 1, na podstawie upoważnienia Prezesa Narodowego Banku Polskiego, zwanego dalej „upoważnieniem”.

§ 3.

1. Czynności, o których mowa w § 1, mogą być wykonywane w lokalu, zwanym dalej „kasą”, dostosowanym do ich wykonywania, a w szczególności zapewniającym bezpieczne dokonywanie transakcji.

2. Kasa powinna być wyposażona w:

1) umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu, tablicę z napisem wskazującym, jakiego rodzaju czynności są wykonywana, ze wskazaniem dni i godzin ich wykonywania,

2) tablicę informacyjną prezentującą:

a) wykaz skupowanych i sprzedawanych walut obcych i skupowanych dewiz określonych upoważnieniem i będących przedmiotem obrotu oraz aktualnie ceny (kursy) kupna i sprzedaży,

b) informacje o obowiązku, o którym mowa w § 5 ust. 1,

3) rejestry skupowanych i sprzedawanych walut obcych i skupowanych dewiz,

4) formularze druków wystawianych na dowód kupna i sprzedaży walut obcych i kupna dewiz będących przedmiotem obrotu, zawierające dane, o których mowa w § 5 ust. 2 lub odpowiedni program umożliwiający komputerowy wydruk takich dowodów,

5) pieczątkę z nazwa i adresem kasy oraz piecz ątki imienne kasjerów,

6) oryginalny, wydawany przez Narodowy Bank Polski, zaktualizowany album zagranicznych znaków pieniężnych.

3. W kasie powinna znajdować się bieżąca ekspozycja komunikatów Narodowego Banku Polskiego, zawierających informacje o walutach obcych i dewizach będących przedmiotem obrotu w kasie.

§ 4.

1. Czynności, o których mowa w § 1, powinny być ewidencjonowane w sposób trwały i ciągły – według zasad umożliwiających w każdym momencie ustalenie aktualnego stanu waluty polskiej, walut obcych i dewiz, będących przedmiotem obrotu.

2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona w następujący sposób:

1) ewidencjonowaniu podlegają:

a) data transakcji,

b) określenie rodzaju transakcji (kupno-sprzedaż-dekretacja księgowa),

c) nazwa i ilość walut obcych i dewiz bę dących przedmiotem transakcji,

d) cena (kurs waluty) i równowartość transakcji dewizowych w złotych,

2) wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po dokonaniu transakcji.

§ 5.

1. Czynności, o których mowa w § 1, powinny być potwierdzone dowodem kupna, imiennym lub na okaziciela, wydawanym przy każdej transakcji.

2. Dowody, o których mowa w ust. 1, zawierają:

1) imię, nazwisko i adres klienta, a także znamiona dokumentu tożsamości, jeżeli jest to imienny dowód kupna,

2) nazwę i kwotę skupionych walut obcych i dewiz,

3) kurs waluty i równowartość transakcji w złotych,

4) pieczątkę z oznaczeniem kasy i datę wystawienia,

5) pieczątkę i podpis kasjera.

§ 6.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.