§ 1

1. Górną granicę składek płaconych przez organizacje spółdzielcze, zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, określa się:

1) w przypadku składek na rzecz związków rewizyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej innej niż działalność wymieniona w art. 240 § 3 pkt 1–5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2024 r. poz. 593) – w wysokości obliczonej w stosunku do kwoty osiągniętego przychodu w poprzednim roku podatkowym, zgodnie z poniższą tabelą: kwota rocznego przychodu górna wysokość składki rocznej ponad do

1 000 000 zł 0,4 %

1 000 000 zł 3 000 000 zł 4000 zł + 0,3 % nadwyżki ponad 1 000 000 zł

10 000 zł + 0,1 % nadwyżki ponad 3 000 000 zł, jednak nie więcej

3 000 000 niż 30 000 zł

2) w przypadku składek na rzecz związków rewizyjnych innych niż wymienione w pkt 1 – w wysokości 170 zł miesięcznie;

3) w przypadku składek na rzecz Krajowej Rady Spółdzielczej – w wysokości 55 zł miesięcznie.

2. W przypadku organizacji spółdzielczych zarejestrowanych w ciągu roku podatkowego górną granicę składek zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów oblicza się zgodnie z ust. 1 i z uwzględnieniem kwoty faktycznie osiągniętego przychodu w danym roku.

3. Górna granica składek, określona w ust. 1, dotyczy tylko składek na rzecz organizacji, do których przynależność spółdzielni nie jest obowiązkowa.