Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych na usuwanie skutków powodzi.
Art. 5
Obowiązuje1. Dopłaty mogą być stosowane do oprocentowania kredytów udzielonych na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jeżeli:
1) szkody poniesione w wyniku powodzi zostały potwierdzone przez właściwy organ gminy; nie dotyczy to kredytów udzielanych gminom,
2) kwota kredytu nie przekracza wartości kosztorysowej przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2,
3) oprocentowanie kredytu nie przekracza 1,10 stopy redyskonta weksli w Narodowym Banku Polskim,
4) kredyt został udzielony nie później niż w ciągu 24 miesięcy od miesiąca, w którym powstały szkody w wyniku powodzi,
5) bank, który udzielił kredytu, potwierdzi, że kredytobiorca zapłacił należne odsetki i raty kapitałowe.
2. Dopłaty do oprocentowania kredytów na usuwanie skutków powodzi z lipca 1997 r. mogą być stosowane, jeśli kredyty zostały udzielone do dnia 31 grudnia 1999 r.
3. Dopłata stanowi część odsetek należnych bankowi i odpowiada różnicy między odsetkami wynikającymi z oprocentowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, a odsetkami płaconymi przez kredytobiorcę w wysokości 2% w stosunku rocznym.
4. Jeżeli wartość kosztorysowa remontu lub odtworzenia budynku mieszkalnego przekracza iloczyn powierzchni użytkowej budynku i ostatnio ustalonego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m² powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 2 pkt 4, dopłatą może być objęte oprocentowanie kredytu, którego kwota nie przekracza tego iloczynu.
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.