Ustawa z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych, ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawy - Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej.

Rozdział 7 — Obowiązkowy system rekompensat

Art. 122

Obowiązuje

1. System rekompensat zabezpiecza wypłatę środków inwestorów, o których mowa w art. 118 ust. 2, według stanu w dniu ogłoszenia upadłości domu maklerskiego albo uprawomocnienia się postanowienia sądu oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania, do wysokości:

1) równowartości w złotych 1 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat - od dnia 1 stycznia 2001 r.,

2) równowartości w złotych 2 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat - od dnia 1 stycznia 2002 r.,

3) równowartości w złotych 3 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat oraz 90% nadwyżki ponad tę kwotę, z tym że górna granica środków objętych systemem rekompensat wynosi równowartość w złotych 4 000 EURO od dnia 1 stycznia 2003 r.

2. Górna granica środków objętych systemem rekompensat określona w ust. 1 pkt 3, ulega podwyższeniu:

1) do równowartości w złotych 7 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2004 r.,

2) do równowartości w złotych 11 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2005 r.,

3) do równowartości w złotych 15 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2006 r.,

4) do równowartości w złotych 19 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2007 r.,

5) do równowartości w złotych 22 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2008 r.

3. Do obliczenia wartości EURO w złotych przyjmuje się kurs średni Narodowego Banku Polskiego, zgodnie z ogłaszaną tabelą kursową, z dnia ogłoszenia upadłości albo uprawomocnienia się postanowienia, o którym mowa w art. 118 ust. 2.

4. Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, określają maksymalną wysokość roszczeń inwestora niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach posiadał środki, o których mowa w art. 118 ust. 2, lub z ilu wierzytelności przysługują mu należności w danym domu maklerskim.

5. Rekompensaty są płatne według terminarza wypłat, o którym mowa w art. 122a ust. 1 pkt 4, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia zatwierdzenia tego terminarza przez Krajowy Depozyt.

6. W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę rekompensat w terminie określonym w ust. 5, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu ksiąg domu maklerskiego lub znaczną liczbę prowadzonych rachunków, Komisja może, na wniosek Krajowego Depozytu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej jednak niż o 3 miesiące.

7. Krajowy Depozyt składa wniosek, o którym mowa w ust. 6, nie później niż na 14 dni przed upływem terminu wypłat środków gwarantowanych.

8. Roszczenia z tytułu rekompensaty przedawniają się z upływem 5 lat od dnia ogłoszenia upadłości domu maklerskiego albo uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania.

9. Inwestor zachowuje prawo do dochodzenia od masy upadłości lub domu maklerskiego swoich roszczeń ponad kwotę określoną w ust. 1 i ust. 2.

To jest tekst pierwotny

Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.

Oficjalny tekst (PDF)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.