Ustawa z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych.
Rozdział 7 — Utrata mocy obowiązującej i zmiana zakresu obowiązywania umowy międzynarodowej
Art. 23
ObowiązujeBrzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2020 poz. 127 z 27 stycznia 2020. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
Minister kierujący działem administracji rządowej właściwy do spraw, których dotyczy umowa międzynarodowa, po uzgodnieniu z zainteresowanymi ministrami, składa Radzie Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych, wniosek o:
1) przedłużenie obowiązywania umowy międzynarodowej, która nie zawiera klauzuli o automatycznym przedłużeniu mocy obowiązującej;
2) zmianę, która nie polega na zawarciu nowej umowy międzynarodowej, w tym wycofanie zastrzeżenia zgłoszonego przez Rzeczpospolitą Polską;
3) zawieszenie lub przywrócenie stosowania umowy międzynarodowej.
Jak powołać ten przepis
art. 23 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 127)
Orzeczenia powołujące ten przepis (1)
Sąd Najwyższy i Trybunał Konstytucyjny: najpierw uchwały, potem najnowsze wyroki. Pokazujemy treść orzeczenia, nie wnioski z niego. Zbiór kończy się na 22 czerwca 2016 — nowszych orzeczeń tu nie ma.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 127, 27 stycznia 2020.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.