§ 2

1. Potwierdzenia posiadania przez huty gruntów, o których mowa w § 1, dokonuje się na podstawie co najmniej jednego z następujących dokumentów:

1) odpisu księgi wieczystej, zaświadczenia z księgi wieczystej zamkniętej lub ze zbioru dokumentów,

2) wypisu z ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości),

3) wypisu z ewidencji środków trwałych, prowadzonej przez hutę, dotyczącego budynków, budowli lub innych urządzeń trwale związanych z gruntem,

4) umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze,

5) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

6) pozwolenia na budowę,

7) dokumentu poświadczającego fakt ponoszenia przez hutę opłat z tytułu użytkowania nieruchomości lub zarządu nieruchomością albo płacenia podatków od nieruchomości,

8) dokumentów potwierdzających realizację inwestycji na posiadanym gruncie i świadczących o wydatkowaniu przez hutę własnych środków finansowych na finansowanie budowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy oraz modernizacji lub likwidacji budynków, innych urządzeń i lokali, w szczególności takich, jak:

a) sprawozdania dotyczące finansowania inwestycji,

b) decyzje o przekazaniu środków finansowych na inwestycje,

c) umowy o współfinansowaniu kosztów inwestycji,

d) orzeczenia i protokoły z badania bilansów. 2. Jeżeli nie zachowały się dokumenty, o których mowa w ust. 1, stwierdzenia posiadania gruntów przez hutę można dokonać zgodnie z art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego.

3. Dokumenty stanowiące podstawę potwierdzenia posiadania gruntów przez hutę wskazuje się w uzasadnieniu decyzji wymienionej w art. 29 ust. 1 ustawy, o której mowa w § 1.