Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie udzielenia pomocy medycznej osobom zatrzymanym przez Żandarmerię Wojskową.
§ 6
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2001 nr 157 poz. 1858 z 31 grudnia 2001. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Pomocy medycznej osobie zatrzymanej udzielają lekarze jednostki wojskowej, izby zatrzymań lub właściwego zakładu opieki zdrowotnej położonego najbliżej miejsca zatrzymania.
2. Przewiezienie osoby zatrzymanej w celu udzielenia pomocy medycznej, z zastrzeżeniem ust. 3, zapewnia jednostka organizacyjna Żandarmerii Wojskowej. 3. Jeżeli stan zdrowia osoby zatrzymanej wskazuje na potrzebę użycia do jej przewiezienia specjalnego środka transportu sanitarnego, przewiezienia dokonuje się takim środkiem, a w szczególności środkiem pogotowia ratunkowego.
4. Po udzieleniu pomocy medycznej osobie zatrzymanej lekarz może wydać zaświadczenie lekarskie o istnieniu lub braku przeciwwskazań medycznych do zatrzymania.
5. W przypadku gdy osoba zatrzymana swoim zachowaniem uniemożliwia udzielenie pomocy medycznej, lekarz okoliczność tę odnotowuje w zaświadczeniu lekarskim, o którym mowa w ust. 4, a żołnierz Żandarmerii Wojskowej dokonujący zatrzymania — w książce meldunków.
Jak powołać ten przepis
§ 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie udzielenia pomocy medycznej osobom zatrzymanym przez Żandarmerię Wojskową (Dz. U. z 2001 r. Nr 157, poz. 1858)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.