Art. 1

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:

a) w ust. 1:

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166 i Nr 39, poz. 459).

2) w art. 4 w ust. 1 w pkt 3 w lit. d) przecinek zastępuje się kropką i skreśla się pkt 4;

3) w art. 6:

a) w ust. 1:

6) odbyła w Polsce dwuletnią praktykę zawodową,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2-5 oraz:

1) są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego lub

2) posiadają stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych lub nauk ekonomicznych w zakresie prawa finansowego lub finansów.

4) art. 7 otrzymuje brzmienie: