Art. 23

1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.