Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne.
Art. 38
Obowiązuje1. Kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na:
1) finansowanie inwestycji,
2) zakup materiałów lub surowców do produkcji albo świadczenia usług przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,
3) zakup towarów dokonywany przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,
4) tworzenie nowych miejsc pracy,
5) realizowanie kontraktów eksportowych.
2. Do poręczeń i gwarancji stosuje się przepisy art. 4, 8 i 34.
3. Szczegółowe warunki i tryb udzielania poręczeń lub gwarancji, a także nabywania lub obejmowania papierów wartościowych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5, oraz wysokość, warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tych tytułów określi umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.
8) w art. 45 w pkt 3 po wyrazie „poręczeń” dodaje się wyrazy „i gwarancji”;
9) w art. 46 w pkt 3 po wyrazie „poręczeniach” dodaje się wyrazy „i gwarancjach”.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.