Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

Rozdział 1 — Przepisy ogólne

Art. 2g

Obowiązuje

Brzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2022 poz. 2378 z 21 listopada 2022. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.

1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego:

1) wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania tych materiałów,

2) procedury oceny zgodności tych materiałów z zastosowaniem modułów w tych procedurach,

3) zakres dokumentacji technicznej tych materiałów,

4) elementy deklaracji zgodności dla tych materiałów

2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do wyrobów pirotechnicznych:

1) wymagania bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wytwarzania tych wyrobów,

2) procedury oceny zgodności tych wyrobów z zastosowaniem modułów w tych procedurach,

3) zakres dokumentacji technicznej tych wyrobów,

4) wymagania dla etykiet umieszczanych na tych wyrobach,

5) elementy deklaracji zgodności dla tych wyrobów

Jak powołać ten przepis

art. 2g ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2378)

Na podstawie tego przepisu wydano (2)

Obowiązujące akty, które w podstawie prawnej powołują Art. 2g — według danych Sejmu (ELI), od najnowszego.

Dz.U. 2016 poz. 818 (art. 2g ust. 2) — Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań bezpieczeństwa dla wyrobów pirotechnicznych
Dz.U. 2016 poz. 805 (art. 2g ust. 1) — Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań bezpieczeństwa dla materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2022 poz. 2378, 21 listopada 2022.

Oficjalny tekst jednolity (PDF) Tekst pierwotny z 2002 r. (PDF, bez zmian)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.