Ustawa z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej.
Dział I — Przepisy ogólne
Art. 1
Obowiązuje1. Ustawa określa zasady i warunki świadczenia pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej przez prawników zagranicznych.
2. Pomoc prawna oznacza działalność w zakresie odpowiadającym uprawnieniom adwokata lub radcy prawnego i obejmuje w szczególności udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii prawnych, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz występowanie przed sądami i urzędami.
Orzeczenia powołujące ten przepis
Sąd Najwyższy i Trybunał Konstytucyjny, od najnowszego. Pokazujemy treść orzeczenia, nie wnioski z niego.
-
Sąd Najwyższy Uchwała · 23 września 2010
III CZP 52/10
Uchwała z dnia 23 września 2010 r., III CZP 52/10 Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący) Sędzia SN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) Sędzia SN Wojciech Katner Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa "P.P.H.U.B." Piotr B. i B…
-
Sąd Najwyższy Wyrok · 3 kwietnia 2007
II UK 187/06
Wyrok z dnia 3 kwietnia 2007 r. II UK 187/06 Adwokatowi wykonującemu zawód indywidualnie lub wspólnie z innym adwokatem nie przysługiwały świadczenia przewidziane w ustawie z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tyt…
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 823, 8 maja 2020.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.