Ustawa z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz innych ustaw.
Art. 19
ObowiązujeSprawdź, czy ten artykuł nie został zmieniony
Treść pochodzi z tekstu ogłoszonego Dz.U. 2002 nr 135 poz. 1145 z 28 sierpnia 2002. Później ustawę zmieniały akty, których nie umiemy przypisać do artykułów: Dz.U. 2002 nr 169 poz. 1386, Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020, Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225 .
1. Główny Inspektor Sanitarny przeprowadza postępowanie niezbędne do stwierdzenia, czy zgłoszony środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego odpowiada szczególnym potrzebom żywieniowym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16, oraz czy wyraźnie różni się od żywności przeznaczonej do powszechnego spożycia. Postępowanie to nie dotyczy dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego.
2. Jeżeli okaże się to niezbędne, Główny Inspektor Sanitarny może zobowiązać przedsiębiorcę do przedstawienia wyników badań naukowych lub innych danych, które potwierdzą, że zgłoszony środek spożywczy spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1.
3. Jeżeli w wyniku postępowania, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że środek spożywczy objęty powiadomieniem nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny wydaje decyzję zgodnie z art. 47.
Jak powołać ten przepis
art. 19 ustawy z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 z późn. zm.)
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Zmiany, których ta treść nie zawiera (3)
- Dz.U. 2002 nr 169 poz. 1386 · w życiu od 1 stycznia 2003 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
- Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 · w życiu od 23 grudnia 2003 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
- Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225 · w życiu od 28 października 2006 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.