§ 5

1. Kategorie ryzyka dla płatników składek ustala się w oparciu o cząstkowe kategorie ryzyka K , K i K dla płatników składek, przez obliczenie średniej ważonej z tych cząstkowych kategorii ryzyka, według następującego wzoru:

K + K + 2K

K =¹²³

ZX 4 gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące:

1) K – kategoria ryzyka dla danego płatnika składek;

2) K – kategoria ryzyka odpowiadająca wskaźnikowi poszkodowanych w wypadkach przy pracy ogółem;

3) K – kategoria ryzyka odpowiadająca wskaźnikowi poszkodowanych w wypadkach przy pracy śmiertelnych i ciężkich;

4) K – kategoria ryzyka odpowiadająca wskaźnikowi zatrudnionych w warunkach zagrożenia, które występują w razie przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

2. Podstawę ustalenia cząstkowych kategorii ryzyka, o których mowa w ust. 1, stanowią średnie arytmetyczne wskaźników częstości, o których mowa w art. 31 ust. 3 ustawy. Średnie arytmetyczne wskaźników częstości są obliczane z trzech kolejnych, ostatnich lat kalendarzowych.

3. Wskaźniki częstości:

1) poszkodowanych w wypadkach przy pracy ogółem (W ),

2) poszkodowanych w wypadkach przy pracy śmiertelnych i ciężkich (W ),

3) zatrudnionych w warunkach zagrożenia, które występują w razie przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (W )

– są obliczane w przeliczeniu na umowną liczbę 1000 ubezpieczonych, w rozumieniu art. 28 ust. 3 ustawy, oraz ustalane odrębnie za pełny rok kalendarzowy dla płatników składek.

4. Wskaźniki częstości na 1000 ubezpieczonych W , W i W , o których mowa w ust. 3, oblicza się dla płatników składek odpowiednio według następujących wzorów:

P

1) W =¹ × 1000,

¹ U

P

2) W =² × 1000,

² U

P

3) W =³ × 1000,

³ U gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące:

1) P – liczba poszkodowanych w wypadkach przy pracy ogółem;

2) P – liczba poszkodowanych w wypadkach przy pracy śmiertelnych i ciężkich;

3) P – liczba zatrudnionych w warunkach zagrożenia, które występują w razie przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy;

4) U – liczba ubezpieczonych, o których mowa w ust. 3, zaokrąglona do pełnych jedności zgodnie z zasadą matematyczną.