Art. 2

1. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienionych niniejszą ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami ustawy zmienianej w art. 1.

2. Przepisów art. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje się w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do licencji i sublicencji udzielonych na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, bez uwzględniania zmian tych umów dokonanych po tym dniu.

3. Przepis ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie pod warunkiem, że umowy zostały zarejestrowane we właściwym urzędzie skarbowym w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Licencje i sublicencje, udzielone na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy i niezarejestrowane w urzędzie, traktuje się jako licencje i sublicencje, udzielone na podstawie umów zawartych począwszy od dnia wejścia w życie ustawy.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego oraz do upoważnienia do korzystania z licencji.

5. W przypadku gdy podatnik przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy otrzymał część zapłaty nieprzekraczającą połowy należności z tytułu sprzedaży lokalu lub budynku, obowiązek podatkowy od tej części zapłaty powstaje z chwilą otrzymania, po wejściu w życie tej ustawy, pierwszej zapłaty, nie później jednak niż z chwilą wydania.

6. Przepis art. 1 pkt 6 lit. b) stosuje się w sytuacji, gdy wydatki, o których mowa w tym przepisie, zostały poniesione począwszy od dnia wejścia w życie ustawy.

7. Przepis art. 1 pkt 16 lit. a) tiret trzecie stosuje się począwszy od rozliczeń za miesiąc, w którym ustawa weszła w życie.

8. Przepisy art. 1 pkt 18 lit. a)-c) stosuje się począwszy od rozliczeń za miesiąc następujący po miesiącu wejścia w życie ustawy.