Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie kosztów wyżywienia i umundurowania otrzymanych w czasie nauki w szkołach Państwowej Straży Pożarnej, warunków ich zwracania oraz przypadków zwalniania z obowiązku zwrotu tych kosztów.
§ 1
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2002 nr 81 poz. 739 z 21 czerwca 2002. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Koszty wyżywienia i umundurowania otrzymanych przez strażaka w okresie nauki w szkołach Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, zwanych dalej „szkołami”, ustala się jako sumę:
1) dziennych stawek pieniężnych norm wyżywienia strażaka w okresie nauki,
2) wartości przedmiotów umundurowania wydanych strażakowi w okresie nauki.
2. Okres nauki w szkołach, który nie obejmuje urlopów i innych usprawiedliwionych nieobecności, określa komendant szkoły, w której strażak lub absolwent odbywał naukę.
3. Wysokość kwoty stanowiącej równowartość kosztów wyżywienia i umundurowania ustala się według stawek obowiązujących odpowiednio w dniu:
1) zwolnienia strażaka ze służby,
2) w którym upłynął 3-miesięczny termin na podjęcie przez absolwenta szkoły służby w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej albo służby lub pracy w jednostkach ochrony przeciwpożarowej.
4. Kwotę, o której mowa w ust. 3, pomniejsza się o 1/5 za każdy rok służby odbytej przez strażaka po ukończeniu szkoły. Jeżeli w roku, w którym następuje ustalenie kwoty należności podlegającej zwrotowi, okres służby przekracza 6 miesięcy, okres ten uznaje się za pełny rok służby.
Jak powołać ten przepis
§ 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie kosztów wyżywienia i umundurowania otrzymanych w czasie nauki w szkołach Państwowej Straży Pożarnej, warunków ich zwracania oraz przypadków zwalniania z obowiązku zwrotu tych kosztów (Dz. U. z 2002 r. Nr 81, poz. 739)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.