Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących technicznego i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej.
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Zmiany, których ta treść nie zawiera (1)
- Dz.U. 2017 poz. 212 · w życiu od 18 lutego 2017 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
Treść aktu
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 1 lipca 2002 r.
w sprawie wymagań dotyczących technicznego i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej.
Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 45, poz. 498, Nr 106, poz. 1149 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Dla celów niniejszego rozporządzenia przez rodzaje żeglugi, w zależności od których ustalono wymagania dotyczące technicznego i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej, zwanych dalej „jednostkami”, należy rozumieć:
1) żegluga bałtycka — oznacza żeglugę po Morzu Bałtyckim i innych morzach zamkniętych o podobnych warunkach żeglugowych, a także żeglugę na morzach otwartych do 50 mil morskich od miejsca schronienia, z dopuszczalną odległością między dwoma miejscami schronienia do 100 mil morskich,
2) żegluga przybrzeżna — oznacza żeglugę w odległości nie większej niż 20 mil morskich od brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach żeglugowych,
3) żegluga krajowa — oznacza żeglugę na wodach morskich w odległości nie większej niż 12 mil morskich od brzegu morskiego Rzeczypospolitej Polskiej,
4) żegluga osłonięta — oznacza żeglugę na akwenie Zalewu Szczecińskiego i Wiślanego oraz po Zatoce Gdańskiej na zachód od linii łączącej punkt na Półwyspie Helskim o współrzędnych 54°35’ szerokości geograficznej północnej i 018°49’ długości geograficznej wschodniej z punktem na Mierzei Wiślanej o współrzędnych 54°22’ szerokości geograficznej północnej i 018°57’ długości geograficznej wschodniej,
5) żegluga portowa — oznacza żeglugę w obrębie portów, łącznie z Roztoką Odrzańską, do linii równoleżnika przechodzącego przez Bramę Torową nr 4 na Kanale Piastowskim i Zalewie Kamieńskim,
6) żegluga śródlądowa — oznacza żeglugę na wodach śródlądowych określonych odrębnymi przepisami,
7) żegluga międzynarodowa — oznacza żeglugę na akwenach innych niż wymienione w pkt 1—6.
§ 2.
Określenie „polska instytucja klasyfikacyjna” oznacza Polski Rejestr Statków Spółkę Akcyjną, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o Polskim Rejestrze Statków (Dz. U. Nr 103, poz. 1098 i z 2002 r. Nr 37, poz. 330).
§ 3.
Jednostka pływająca Straży Granicznej spełnia wymagania technicznego stanu bezpieczeństwa żeglugi, jeżeli odpowiada przepisom technicznym określonym przez polską instytucję klasyfikacyjną w Przepisach klasyfikacji i budowy, dotyczącym w szczególności:
1) kadłuba,
2) urządzeń sterowych,
3) urządzeń kotwicznych,
4) urządzeń holowniczych i cumowniczych,
5) masztów i olinowania,
6) silników napędowych i głównych,
7) mechanizmów pomocniczych,
8) zbiorników ciśnieniowych oraz ich urządzeń,
9) rurociągów,
10) wałów śrubowych oraz śrub napędowych i innych pędników,
11) urządzeń automatyki,
12) urządzeń i instalacji gaśniczych,
13) stateczności,
14) niezatapialności w odniesieniu do jednostek, których to dotyczy,
15) urządzeń nawigacyjnych i sygnałowych oraz okrętowych świateł nawigacyjnych,
16) urządzeń i instalacji elektrycznych,
17) urządzeń radiokomunikacyjnych,
18) środków ratunkowych i ich urządzeń,
19) innych urządzeń z zakresu technicznego stanu bezpieczeństwa,
20) urządzeń w zakresie ochrony środowiska.
§ 4.
Wymagania pozatechnicznego stanu bezpieczeństwa żeglugi jednostki dotyczą:
1) wyposażenia w środki ratunkowe,
2) obsad tratw i łodzi ratunkowych,
3) wyposażenia w urządzenia nawigacyjne i radiowe oraz środki sygnałowe,
4) środków i urządzeń ochrony przeciwpożarowej i obrony przeciwawaryjnej,
5) wyposażenia w wydawnictwa i podręczniki oraz przybory nawigacyjne.
§ 5.
Jednostkę wyposaża się w środki ratunkowe, określone dla poszczególnych rodzajów jednostek, w zależności od rodzajów żeglugi, w załączniku nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 14.
§ 6.
1. Ze składu obsady łodzi i tratwy ratunkowej dowódca jednostki wyznacza jej kierownika posiadającego odpowiednie kwalifikacje.
2. Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, jest dyplom oficera o specjalności pokładowej lub świadectwo ratownika.
3. Komendant Główny Straży Granicznej może zezwolić na kierowanie tratwą ratunkową przez członka załogi posiadającego świadectwo przeszkolenia z zakresu indywidualnych technik ratunkowych.
4. W skład obsady łodzi motorowej wchodzi członek załogi znający obsługę silnika.
§ 7.
1. Tablicę minimalnego zestawu urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla poszczególnych rodzajów jednostek, w zależności od rodzaju żeglugi, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 14.
2. Na jednostce znajduje się tablica określająca dla niej minimalny zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych.
3. Wymóg, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy jednostek bezkabinowych.
§ 8.
Radiowe środki łączności oraz transpondery radarowe stanowiące wyposażenie łodzi i tratw ratunkowych przechowuje się na jednostce, w stanie zapewniającym ich sprawność techniczną i w gotowości do niezwłocznego umieszczenia w łodziach i tratwach ratunkowych.
§ 9.
Środki ratunkowe, urządzenia nawigacyjne, radiowe i środki sygnałowe, a także przedmioty stanowiące wyposażenie środków ratunkowych oraz sposób ich zainstalowania i rozmieszczenia odpowiadają wymaganiom określonym przez polską instytucję klasyfikacyjną.
§ 10.
1. Tablicę minimalnego zestawu urządzeń i środków ochrony przeciwpożarowej dla poszczególnych rodzajów jednostek, w zależności od rodzaju żeglugi, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 14.
2. Na jednostce znajduje się tablica określająca dla niej minimalny zestaw urządzeń i środków ochrony przeciwpożarowej.
3. Wymóg, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy jednostek bezkabinowych.
§ 11.
1. Tablicę minimalnego zestawu sprzętu obrony przeciwawaryjnej dla poszczególnych rodzajów jednostek, w zależności od rodzaju żeglugi, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 14. 2. Na jednostce znajduje się tablica określająca dla niej minimalny zestaw sprzętu obrony przeciwawaryjnej.
3. Wymóg, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy jednostek bezkabinowych.
§ 12.
1. Środki ochrony przeciwpożarowej oraz sprzęt obrony przeciwawaryjnej przechowuje się na jednostce w miejscach do tego przeznaczonych, określonych w ustalanych przez komendanta strażnicy lub dywizjonu Straży Granicznej i zatwierdzanych przez Komendanta Głównego Straży Granicznej planach rozmieszczenia tych środków i sprzętu, w gotowości do natychmiastowego użycia, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Planów, o których mowa w ust. 1, nie sporządza się dla jednostek bezkabinowych.
§ 13.
1. Tablicę minimalnego zestawu wydawnictw i podręczników, aktualizowanych przez dowódców jednostek, a także przyborów nawigacyjnych dla jednostek, w zależności od rodzaju żeglugi, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 14.
2. Na jednostce znajduje się tablica określająca dla niej minimalny zestaw wydawnictw i podręczników oraz przyborów nawigacyjnych.
3. Wymóg, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy jednostek bezkabinowych.
§ 14.
Jednostkę realizującą zadania na wodach śródlądowych wyposaża się zgodnie z załącznikiem nr 6 do niniejszego rozporządzenia.
§ 15.
Dowódca jednostki przechowuje na jednostce świadectwa i atesty jednostki oraz jej urządzeń i wyposażenia.
§ 16.
Jednostki będące w dniu wejścia w życie rozporządzenia w eksploatacji dostosowuje się do wymagań dotyczących technicznego i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi określonych rozporządzeniem, w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r., z wyjątkiem wymagań określonych w § 5 i 14, do których jednostki dostosowuje się w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r.
§ 17.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji:
K. Janik
Załącznik nr 1
Załącznik nr 2
Załącznik nr 3
Załącznik nr 4
Załącznik nr 5
Załącznik nr 6
Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2002 nr 108 poz. 956 (plik PDF). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.