Art. 43a

1. Środki żywienia zwierząt przeznaczone do wywozu poza polski obszar celny mogą nie spełniać warunków określonych w ustawie, z wyjątkiem wymagań dotyczących dopuszczalnych zawartości substancji niepożądanych w paszach, jeżeli są oznakowane w sposób wyraźnie wskazujący na takie ich przeznaczenie i przechowywane w odrębnych pomieszczeniach lub zbiornikach oraz przewożone w odrębnych zbiornikach.

2. Środki żywienia zwierząt, o których mowa w ust. 1, mogą być wytwarzane jedynie przez przedsiębiorcę, który prowadzi już działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania danego rodzaju środków żywienia zwierząt, po uprzednim zgłoszeniu zamiaru rozpoczęcia działalności w tym zakresie powiatowemu lekarzowi weterynarii, właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania tych środków.

3. Zaprzestanie wytwarzania środków żywienia zwierząt, o których mowa w ust. 1, należy zgłosić powiatowemu lekarzowi weterynarii, właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania tych środków.

4. Do zgłoszeń, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 2-5, z tym że zgłoszenia te, oprócz danych zawartych w art. 19 ust. 3, zawierają dodatkowo określenie rodzaju i ilości środków żywienia zwierząt oraz kraju ich przeznaczenia.