Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania

§ 1.

Rozporządzenie ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i 10 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2.

1. Osobom, o których mowa w § 1, mogą być przyznane następujące świadczenia dodatkowe z tytułu zatrudnienia:

1) nagroda jubileuszowa przyznawana nie częściej niż co 5 lat,

2) odprawa pieniężna w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, zwana dalej „odprawą pieniężną”,

3) zwrot częściowych kosztów użytkowania udostępnionego lokalu mieszkalnego, w tym mieszkania służbowego,

4) świadczenia związane z korzystaniem z częściowo odpłatnych usług telekomunikacyjnych,

5) świadczenia z tytułu dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego,

6) dodatki do wynagrodzeń przyznawane w ramach realizacji projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

1a. Osobom, o których mowa w § 1, zatrudnionym w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 12 ustawy, może być przyznane świadczenie dodatkowe z tytułu zatrudnienia w postaci dodatku w związku ze zwiększeniem zakresu wykonywanych zadań, w szczególności związanym ze sprawowaniem merytorycznego nadzoru nad realizowanymi projektami. Świadczenie dodatkowe jest przyznawane na czas zwiększenia zakresu wykonywanych zadań.

2. Jeżeli zakładowy i ponadzakładowy układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania nie określa dla osób, o których mowa w § 1, uprawnień do nagrody jubileuszowej lub odprawy pieniężnej, świadczenia te mogą być im przyznane w następującej wysokości:

1) nagroda jubileuszowa:

a) 75% wynagrodzenia miesięcznego - po 20 latach pracy,

b) 100% wynagrodzenia miesięcznego - po 25 latach pracy,

c) 150% wynagrodzenia miesięcznego - po 30 latach pracy,

d) 200% wynagrodzenia miesięcznego - po 35 i 40 latach pracy;

2) odprawa pieniężna:

a) 150% wynagrodzenia miesięcznego - po przepracowaniu co najmniej 15 lat,

b) 200% wynagrodzenia miesięcznego - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.

§ 3.

1. Świadczenia dodatkowe przyznaje:

1) osobom wymienionym w art. 2 pkt 1 i 10 ustawy, zatrudnionym w podmiotach, o których mowa w art. 1 ustawy - właściwy organ z własnej inicjatywy lub na umotywowany wniosek rady nadzorczej albo innego statutowego organu nadzorczego;

2) osobom innym niż wymienione w pkt 1 - organ lub osoba właściwe w sprawach czynności z zakresu prawa pracy.

2. Świadczenia dodatkowe przyznaje się osobom, o których mowa w § 1, przy zachowaniu ograniczeń co do wysokości tych świadczeń wynikających z art. 11 ust. 2 ustawy.

§ 4.

Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznawane począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r.

§ 5.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.