Art. 6

1. W okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. przedsiębiorcy wykonujący międzynarodowy transport drogowy lub niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy są obowiązani do uiszczania opłaty dodatkowej za jednokrotny przejazd pojazdu silnikowego lub zespołu pojazdów o nacisku osi pojedynczej ponad 98 kN (10,0 t) do 112,7 kN (11,5 t) po głównych drogach tranzytowych.

2. Wykaz dróg, o których mowa w ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze stan techniczny dróg oraz ochronę dróg przed zniszczeniem.

3. Wysokość opłaty dodatkowej w poszczególnych latach jej obowiązywania określa się następująco:

4. Za przejazd pojazdu o nacisku osi pojedynczej ponad 98 kN (10,0 t) do 112,7 kN (11,5 t) po głównych drogach tranzytowych bez uiszczenia opłaty dodatkowej inspektor Inspekcji Transportu Drogowego lub funkcjonariusz Policji wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną.

5. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, wynosi odpowiednio:

6. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 13g ust. 3-12 oraz art. 40c ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.

7. Uiszczenie opłaty dodatkowej następuje przez nabycie przez dokonującego przejazdu wypełnionej karty opłaty dodatkowej.

8. Karty opłaty dodatkowej są drukami ścisłego zarachowania, odpowiednio zabezpieczonymi, w szczególności przez zastosowanie:

1) papieru ze znakiem wodnym;

2) papieru zabezpieczonego chemicznie przed próbami usuwania zapisów w dokumencie;

3) numeracji nadrukowanej farbą czarną;

4) napisów w kolorze czarnym.

9. Opłata dodatkowa może być uiszczana:

1) na drogowych przejściach granicznych:

a) w placówkach kontroli granicznej,

b) w urzędach celnych;

2) w urzędach celnych wewnątrz kraju.

10. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór karty opłaty dodatkowej,

2) sposób jej wypełniania,

3) okres ważności karty opłaty dodatkowej

11. Do opłat dodatkowych stosuje się odpowiednio art. 40b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1.

12. Opłaty dodatkowe i kary pieniężne stanowią przychód środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem na dostosowanie nawierzchni głównych dróg tranzytowych do ruchu pojazdów o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą ośdo112,7 kN(11,5 t).

13. Koszt druku i dystrybucji kart opłat, o których mowa w ust. 1, ponosi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad z przychodów środka specjalnego.