§ 3

14 ust. 3

E. 5. 12 Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które nie są obowiązane pokazywać znaków wskazanych w § 3.14

E. 5. 13 Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać jedno nie- bieskie światło lub jeden niebieski stożek na podstawie § 3.14 ust. 1

E. 5. 14 Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać dwa nie- bieskie światła lub dwa niebieskie stożki na podstawie § 3.14 ust. 2

E. 5. 15 Miejsce postoju zarezerwowane dla wszystkich statków, które powinny pokazywać trzy nie- bieskie światła lub trzy niebieskie stożki na podstawie § 3.14 ust. 3

3 4

7.06

7.06

7.06

7.06

7.06

7.06

Dziennik Ustaw Nr 212 — 14660 — 1 2

E. 6 Zezwolenie na postój na kotwicy i wleczenie kotwicy, łańcucha lub liny

E. 7 Zezwolenie na cumowanie do brzegu

E. 7. 1 Miejsce postoju zarezerwowane dla załadunku i wyładunku samochodów (maksymalny doz- wolony czas cumowania może być umieszczony na tablicy poniżej znaku).

E. 8 Wskazanie miejsca do zawracania

E. 9a Skrzyżowanie z drogą uznaną za boczną drogę wodną w stosunku do drogi wodnej, po której idzie statek

E. 9b Połączenie z drogą uznaną za boczną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek

3 4

6.18

7.04

6.13

7.02

6.16

6.16

Dziennik Ustaw Nr 212 — 14661 — 1 2

E. 10a Skrzyżowanie z drogą uznaną za główną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek

E. 10b Połączenie z drogą uznaną za główną drogę wodną w stosunku do drogi, po której idzie statek

E. 11 Koniec obowiązywania zakazu lub nakazu albo ograniczenia — obowiązuje tylko w jednym kierunku ruchu żeglugowego

E. 12a Znaki sygnałowe uprzedzające — jedno lub dwa białe światła stałe, przed przeszkodą: należy się zatrzymać, jeżeli wymagają tego przepisy

E. 12b Znaki sygnałowe uprzedzające — jedno lub dwa białe światła migające przed przeszkodą: przejście dozwolone

E. 13 Miejsce poboru wody pitnej

E. 14 Miejsce, w którym można korzystać z telefonu

3 4

6.16

6.16

Dziennik Ustaw Nr 212 — 14662 — 1 2

E. 15 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków o na- pędzie mechanicznym

E. 16 Zezwolenie na ruch żeglugowy statków uży- wanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji

E. 17 Zezwolenie na uprawianie narciarstwa wod- nego oraz holowanie statków powietrznych za statkiem

E. 18 Zezwolenie na ruch statków żaglowych

E. 19 Zezwolenie na ruch statków o napędzie wiosłowym

E. 20 Zezwolenie na pływanie na desce z żaglem

3 4

1 2 3 4

E. 21 Zezwolenie na ruch małych statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji z dużą prędkością

E. 22 Zezwolenie na wodowanie i wciąganie statków na brzeg

E. 23 Wskazanie kanału radiotelefonicznego, na któ- rym można uzyskać informacje nawigacyjne

E. 24 Zezwolenie na ruch skuterów wodnych

I I . Z n a k i p o m o c n i c z e

Podstawowe znaki żeglugowe określone w części l mogą być uzupełniane następującymi znakami:

1. Tabliczki z napisami wskazującymi odległość od znaku do miejsca, gdzie zaczyna obowiązywać przepis znaku podstawowego

Tabliczki w kolorze białym z czarnym napisem umieszcza się nad znakiem podstawowym.

2. Uzupełniające sygnały świetlne

Biała strzałka świetlna w połączeniu ze światłami oznacza:

a) na przykład z zielonym światłem — wejście do portu lub drogi wodnej w kierunku wskazanym przez strzałkę dozwolone

b) na przykład z czerwonym światłem — wejście do portu lub drogi wodnej w kierunku wskazanym przez strzałkę zabronione 3. Strzałki wskazujące kierunek, w którym obowiązuje przepis znaku podstawowego

Strzałki mogą być białe lub innego koloru i mogą być umieszczone obok znaku lub pod nim. Przykłady:

4. Tabliczki z napisami lub znakami uzupełniającymi przepis znaku podstawowego

Tabliczki należy umieszczać pod znakiem podstawowym.

Przykłady: albo

Nakaz zatrzymania statku Nakaz podania jednego dla przeprowadzenia odprawy długiego sygnału dźwiękowego celnej

Załącznik nr 8 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

OZNAKOWANIE SZLAKU ŻEGLOWNEGO, JEZIOR I SZEROKICH DRÓG WODNYCH

I . P R Z E P I S Y O G Ó L N E

1. Określenia

Strony szlaków żeglownych: stroną prawą (lewą) szlaku żeglownego lub prawym (lewym) brzegiem drogi wodnej jest ta strona albo brzeg, które znajdują się w prawo (lewo) od statku przemieszczającego się „w dół”; kierunek „w dół” należy określać jako kierunek przeciwny do kierunku „w górę” — określony w § 6.01 ust. 2.

Światło: światło o określonej charakterystyce służące do oznakowania szlaku żeglownego. Światło stałe: światło, które świeci nieprzerwanie oraz którego natężenie i kolor są stałe. Światło rytmiczne: światło o charakterystycznych okresowo powtarzających się błyskach, których natężenie i kolor są stałe.

2. Rytm świateł

— światło przerywane z jednym błyskiem

— światło przerywane w grupach

— światło izofazowe

— światło błyskowe z jednym błyskiem

— światło błyskowe w grupach

— światło błyskowe w grupach kombinowane

— światło migające

— światło migające w grupach

— światło migające w grupach kombinowane

— światło migające w grupach

I I . O Z N A K O WA N I E P ŁY WA J Ą C E G R A N I C S Z L A K U Ż E G L O W N E G O

1. Prawa granica szlaku żeglownego

Rysunek 1

Kolor: czerwony

Kształt: pława walcowa, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym, tyka z wiechą Znak szczytowy: czerwony walec, może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Lewa granica szlaku żeglownego

Rysunek 2

Kolor: zielony

Kształt: pława stożkowa, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym, tyka

Znak szczytowy: zielony stożek; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

————————

* O ile jest zainstalowane; przypis odnosi się do treści całego załącznika nr 8.

3. Rozgałęzienie szlaku żeglownego

Rysunek 3

Kolor: poziome, czerwone i zielone pasy

Kształt: pława kulista, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: kula z zielonymi i czerwonymi pasami, może być w formie reflektora radarowego

Światło*: białe izofazowe lub białe migające w grupach (np. z trzech błysków)

Jeżeli jest to konieczne, to w celu wskazania, w którą stronę odgałęzia się główny szlak żeglowny, można nad znakiem rozgałęzienia szlaku żeglownego umieścić dodatkowe znaki szczytowe:

a) czerwony walec, gdy główny szlak żeglowny przebiega w lewo (rozpatrując „w dół”)

b) zielony stożek, gdy główny szlak żeglowny przebiega w prawo (rozpatrując „w dół”).

Można również na znaku rozgałęzienia umieścić, zależnie od sytuacji, czerwone lub zielone światło rytmiczne.

Rysunek 4

4. Biała litera „P” umieszczona na znakach pływających, określonych w pkt 1 i 2, wskazuje, że szlak żeglowny przechodzi wzdłuż miejsca postoju. Jeżeli z pławy z literą „P” jest pokazywane światło, to rytm tego światła powinien być inny od rytmu innych pław oznaczających tę stronę szlaku żeglownego.

I I I . O Z N A K O WA N I E B R Z E G O W E P R Z E B I E G U S Z L A K U Ż E G L O W N E G O

A. ZNAKI BRZEGOWE WSKAZUJĄCE PRZEBIEG SZLAKU ŻEGLOWNEGO W ODNIESIENIU DO BRZEGÓW Znaki te, łącznie ze znakami pływającymi określającymi granice szlaku żeglownego, oznaczają szlak żeglowny w tych miejscach, w których szlak przybliża się do brzegu, i wskazują na dalsze położenie szlaku przy brzegu; znaki te są znakami orientacyjnymi.

1. Przebieg szlaku żeglownego blisko prawego brzegu

Rysunek 5

Kolor: czerwony/biały

Kształt: słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z pionowym i poziomym usytuowaniem boków Znak szczytowy: tablica czerwona z białymi poziomymi pasami u góry i dołu albo czerwona rama

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Przebieg szlaku żeglownego blisko lewego brzegu

Rysunek 6

Kolor: zielony/biały

Kształt: słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z pionowym i poziomym usytuowaniem przekątnych

Znak szczytowy: zielono-biała tablica z poziomym podziałem kolorów wzdłuż poziomej przekątnej albo zielona rama

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

3. Przykład stosowania znaków brzegowych

Rysunek 7

B. ZNAKI BRZEGOWE WSKAZUJĄCE PRZEJŚCIA SZLAKU ŻEGLOWNEGO OD JEDNEGO DO DRUGIEGO BRZEGU

Znaki te wskazują miejsca, w których szlak żeglowny oddala się od jednego brzegu, i miejsca, w których szlak żeglowny przybliża się do drugiego brzegu; wskazują również oś przejścia szlaku żeglownego od brzegu do brzegu.

1. Znak na prawym brzegu wskazujący przejście szlaku żeglownego od prawego do lewego brzegu

Rysunek 8

Kolor: żółty/czarny

Kształt: słup ze znakiem szczytowym w formie krzyża z jednym ramieniem skierowanym w dół (krzyż świętego Jerzego) lub znakiem kwadratowym z poziomym i pionowym usytuowaniem boków

Znak szczytowy: żółty krzyż lub żółta, kwadratowa tablica z czarnym pionowym pasem w środku

Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach, z parzystą liczbą błysków w grupie, innych niż dwa

2. Znak na lewym brzegu wskazujący przejście szlaku żeglownego od lewego do prawego brzegu

Rysunek 9

Kolor: żółty/czarny

Kształt: słup ze znakiem szczytowym w formie krzyża z dwoma ramionami skierowanymi w dół (krzyż świętego Andrzeja) lub znakiem kwadratowym z poziomym i pionowym usytuowaniem przekątnych

Znak szczytowy: żółty krzyż lub żółta, kwadratowa tablica z czarnym pionowym pasem w środku, wzdłuż przekątnej

Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach, z nieparzystą liczbą błysków w grupie, innych niż trzy

3. Przykłady stosowania znaków brzegowych przejść szlaku żeglownego od brzegu do brzegu

3. 1. Zwykłe wskazanie przejścia szlaku żeglownego

Rysunek 10

3. 2. Wskazanie osi długiego przejścia szlaku żeglownego

Dwa jednakowe znaki umieszczone jeden za drugim na jednym brzegu, tworząc linię nabieżnika, wskazują oś długiego przejścia szlaku żeglownego (znak z tyłu powinien być wyżej).

W nocy oś ta może być wyznaczona przez dwa tworzące nabieżnik światła rytmiczne o jednakowym rytmie lub ze stałym wyższym tylnym światłem.

Rysunek 11

I V. O Z N A K O WA N I E M I E J S C N I E B E Z P I E C Z N Y C H I P R Z E S Z K Ó D Ż E G L U G O W Y C H

A. ZNAKI STAŁE

1. Na prawym brzegu

Kolor: czerwony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony trójkąt wierzchołkiem skierowany w dół; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny) Rysunek 12 2. Na lewym brzegu

Kolor: zielony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: zielony trójkąt wierzchołkiem skierowany do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny) Rysunek 13 3. Na środku drogi wodnej

Kolor: czerwony/zielony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony trójkąt wierzchołkiem skierowany pionowo w dół, umieszczony nad zielonym trójkątem wierzchołkiem skierowanym do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: białe rytmiczne migające lub izofazowe (może być zastąpione światłem migającym z trzema błyskami w grupie) Rysunek 14 Określone w pkt 1, 2 i 3 trójkąty mogą być zastąpione białymi trójkątnymi tablicami z zielonymi lub czerwonymi paskami konturowymi.

4. Na brzegach odgałęzień, ujść rzecznych i kanałów portowych

Odgałęzienia, ujścia rzeczne oraz kanały portowe w pobliżu połączenia z główną drogą wodną mogą być oznakowane na obydwu brzegach, aż do wejścia na główną drogę wodną, znakami określonymi w punktach 1 i 2 (rys. 12 i 13), z uwzględnieniem stron szlaków żeglownych; statek wchodzący do portu uznaje się za idący „w górę”.

B. ZNAKI PŁYWAJĄCE

1. Przy prawym brzegu

Rysunek 15

Kolor: poziome czerwone i białe pasy

Kształt: tyka na pławie ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony walec; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Przy lewym brzegu

Rysunek 16

Kolor: poziome zielone i białe pasy

Kształt: tyka na pławie ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: zielony stożek wierzchołkiem skierowany do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

Przykłady stosowania znaków określonych w części II i IV

V. D O D AT K O W E O Z N A K O WA N I E N A P O T R Z E B Y Ż E G L U G I Z A P O M O C Ą R A D A R U

A. OZNAKOWANIE FILARÓW MOSTOWYCH (GDY SZLAK ŻEGLOWNY JEST PRZYSTOSOWANY DO ŻEGLUGI RADAROWEJ)

1. Oznakowanie filarów żółtymi pławami z reflektorami radarowymi ustawionymi powyżej i poniżej filarów Rysunek 18

2. Oznakowanie filarów mostowych reflektorami radarowymi wysuniętymi z obydwu stron na wysięgnikach Rysunek 19

B. OZNAKOWANIE LINII NAPOWIETRZNYCH PRZECINAJĄCYCH DROGĘ WODNĄ (GDY SZLAK ŻEGLOWNY JEST PRZYSTOSOWANY DO ŻEGLUGI RADAROWEJ)

1. Oznakowanie linii napowietrznej reflektorami radarowymi, umieszczonymi na tej linii, w dostatecznej liczbie i w odpowiedniej odległości

Rysunek 20

2. Oznakowanie linii napowietrznej żółtymi pławami z reflektorami radarowymi ustawionymi pod linią napowietrzną parami przy brzegach i w odpowiedniej odległości

Rysunek 21

V I . D O D AT K O W E O Z N A K O WA N I E N A J E Z I O R A C H I S Z E R O K I C H D R O G A C H W O D N Y C H A. OZNAKOWANIE MIEJSC NIEBEZPIECZNYCH I PRZESZKÓD ŻEGLUGOWYCH

1 . Z n a k i k a r d y n a l n e

O k r e ś l e n i e k w a d r a n t ó w i z n a k ó w

Cztery kwadranty (północny, wschodni, południowy i zachodni) są ograniczone namiarami rzeczywistymi NW—NE, NE—SE, SE—SW, SW—NW, wyznaczonymi z miejsca odniesienia. Znak kardynalny przyjmuje nazwę od kwadrantu, w którym jest wystawiony.

Nazwa znaku wskazuje stronę, po której należy znak omijać.

Opis znaków kardynalnych

Rysunek 22

Północny znak kardynalny

Kolor: czarny nad żółtym

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami skierowane do góry

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające

Wschodni znak kardynalny

Kolor: czarny z pojedynczym, szerokim poziomym żółtym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, podstawami do siebie

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające grupowe, po trzy błyski w grupie

Południowy znak kardynalny

Kolor: żółty nad czarnym

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami skierowane w dół

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające w grupach kombinowane (po grupie błysków następuje trwający około 2 sekund blask)

Zachodni znak kardynalny

Kolor: żółty z pojedynczym, szerokim poziomym czarnym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami do siebie

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające grupowe, po dziewięć błysków w grupie

2 . Z n a k o d o s o b n i o n e g o n i e b e z p i e c z e ń s t w a

Znak odosobnionego niebezpieczeństwa ustawia się albo zamocowuje na lub ponad odosobnionym niebezpieczeństwem, wokół którego jest woda żeglowna.

Kolor: czarny z jednym (lub więcej) szerokim poziomym czerwonym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwie czarne kule, jedna nad drugą

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: błyskowe grupowe, po dwa błyski w grupie

Rysunek 23

B. OZNAKOWANIE OSI LUB ŚRODKA SZLAKU ŻEGLOWNEGO ORAZ OZNAKOWANIE PODEJŚCIA DO LĄDU Znaki te służą do wskazania, że wokół nich woda jest bezpieczna, żeglowna.

Kolor:

Kształt:

Znak szczytowy: Światło*:

Rytm światła: Rysunek 24 czerwone i białe pionowe pasy pława kulista, kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym czerwona kula białe rytmiczne izofazowe, przerywane, jeden długi błysk co 10 sekund

C. SYGNALIZACJA WARUNKÓW METEOROLOGICZNYCH NA JEZIORACH

1. Ostrzeżenie „UWAGA”

Sygnalizuje się z lądu przez pokazanie żółtego rytmicznego migającego światła, z częstotliwością około 40 błysków na minutę.

Ostrzeżenie „UWAGA” oznacza możliwość nadejścia niebezpiecznych zjawisk meteorologicznych bez wskazania czasu ich nadejścia.

2. Ostrzeżenie „NIEBEZPIECZEŃSTWO”

Sygnalizuje się z lądu przez pokazanie żółtego rytmicznego migającego światła, z częstotliwością około 90 błysków na minutę.

Ostrzeżenie „NIEBEZPIECZEŃSTWO” sygnalizuje bezpośrednie zbliżanie się niebezpiecznego zjawiska meteorologicznego.

D. OZNAKOWANIE WYJŚĆ SZLAKÓW ŻEGLOWNYCH Z JEZIOR LUB SZEROKICH DRÓG WODNYCH

Znaki te wskazują miejsca odgałęzienia kanału, wpływ albo wypływ rzeki z jeziora lub szerokiej drogi wodnej oraz ułatwiają odszukanie tego wyjścia.

1. Znak ustawiony z prawej strony wyjścia

Kolor:

Kształt:

Znak szczytowy: Światło*:

Rysunek 25

2. Znak ustawiony z lewej strony wyjścia

Kolor:

Kształt:

Znak szczytowy: Światło*:

Rysunek 26 biały lub czarny, w zależności od tła słup ze znakiem szczytowym, z przekątnymi ustawionymi poziomo i pionowo tablica kwadratowa z czarnymi i białymi pasami pionowymi lub tablica utworzona ze szczebli pionowych białych lub czarnych czerwone rytmiczne izofazowe o okresie 4 sekund biały/czarny słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z przekątnymi ustawionymi pionowo i poziomo tablica kwadratowa z poziomymi czarnymi i białymi pasami lub tablica utworzona ze szczebli poziomych białych lub czarnych zielone rytmiczne izofazowe o okresie 4 sekund Dziennik Ustaw Nr 212 — 14681 — V I I . O Z N A K O WA N I E A K W E N Ó W Z A M K N I Ę T Y C H D L A R U C H U Ż E G L U G O W E G O L U B A K W E N Ó W O O G R A N I C Z O N Y M R U C H U Ż E G L U G O W Y M

1. Znaki akwenów zamkniętych dla ruchu żeglugowego

Rysunek 27

Kolor: żółty

Kształt: dowolny wyróżniający się, lecz niekolidujący z innymi znakami określonymi niniejszymi przepisami

Znak szczytowy: bez znaku szczytowego, a w sytuacjach koniecznych — żółta prostokątna tablica z odrębnym napisem lub znakiem

Światło*: żółte rytmiczne

Rytm światła: dowolny wyróżniający się, lecz niekolidujący z rytmami innych świateł przewidzianych w przepisach

Przekraczanie linii wyznaczonej pławami oraz ruch statków po akwenie oddzielonym pławami jest zabroniony; na pławach lub tablicach umieszczonych na pławach mogą znajdować się napisy z informacjami ograniczającymi obowiązywanie znaków do określonych rodzajów statków.

2. Znaki akwenów dla narciarstwa wodnego lub podobnych sportów oraz holowania statków powietrznych za statkami (§ 6.35 ust. 1), zamkniętych dla ruchu żeglugowego

Rysunek 28

Cechy znaku jak w pkt 1

Na znaku szczytowym lub na pławie napis „SPORT”.

Dziennik Ustaw Nr 212 — 14682 — Rysunek 29

Kolor: biały

Kształt: kula pokazana na maszcie

Znak „biała kula” zobowiązuje wszystkie statki znajdujące się na akwenie oddzielonym znakami określonymi w pkt 1 i 2 i nieuczestniczące w imprezie do natychmiastowego opuszczenia tego akwenu.

Przepis ten dotyczy również statków znajdujących się na postoju na tym akwenie.

Znak ten może być pokazany na statku komisji sędziowskiej.

VIII. Z N A K I S P E C J A L N E G O P R Z E Z N A C Z E N I A

Znakiem specjalnego przeznaczenia jest biała pława dowolnego kształtu. Na pławie tej powinien znajdować się napis lub znak szczytowy prostokątny, zawierający informację o znaczeniu tej pławy.

IX. O Z N A K O WA N I E W E J Ś Ć D O P O RT Ó W

1. Wejścia do portów mogą być oznakowane: w dzień:

a) z lewej strony wejścia — tyka czerwona lub tyka z czerwonym walcem jako znakiem szczytowym albo czerwony trójkąt jednym wierzchołkiem w dół, namalowany na nabrzeżu,

b) z prawej strony wejścia — tyka zielona lub tyka z zielonym stożkiem wierzchołkiem do góry jako znakiem szczytowym albo zielony trójkąt wierzchołkiem do góry, namalowany na nabrzeżu, w nocy: wymienione powyżej znaki powinny być oświetlone; jeżeli stosuje się światła, to należy pokazać:

a) z lewej strony wejścia — czerwone światło rytmiczne o dowolnym rytmie,

b) z prawej strony wejścia — zielone światło rytmiczne o dowolnym rytmie.

2. Wymienione w pkt 1 oznakowanie wejść może być również stosowane do oznakowania wejść do bocznych dróg wodnych, ujść rzecznych i do wąskich zatok.

Poniższy rysunek ilustruje postanowienia rozdziałów VI, VII i IX.

Załącznik nr 9 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

KATEGORIE DRÓG WODNYCH l OKREŚLENIE KIERUNKÓW RUCHU NA DROGACH WODNYCH

I. Kategorie dróg wodnych

W rozumieniu rozdziału 6 przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych, drogami wodnymi II kategorii są drogi wodne:

1) system Wielkich Jezior Mazurskich obejmujący jeziora połączone kanałami, tworzącymi szlak od jeziora Roś (włącznie) w miejscowości Pisz do rzeki Węgorapy (włącznie) w miejscowości Węgorzewo, wraz z jeziorami: Seksty, Śniardwy, Mikołajskie, Tałty, Tałtowisko, Kotek, Szymon, Szymoneckie, Jagodne, Boczne, Niegocin, Tajty, Kisajno, Dargin, Łabap, Kirsajty, Mamry i Święcajty, wraz z Kanałem Giżyckim oraz Kanałem Niegocińskim i Kanałem Piękna Góra oraz szlak od Jeziora Ryńskiego (włącznie) w miejscowości Ryn do jeziora Nidzkiego (do 3 km, stanowiącego granicę z Rezerwatem „Jezioro Nidzkie”), wraz z jeziorami: Bełdany, Guzianka Mała i Guzianka Wielka;

2) Kanał Augustowski od połączenia z rzeką Biebrzą do granicy Państwa, wraz z jeziorami znajdującymi się na trasie tego Kanału;

3) Kanał Bartnicki od jeziora Ruda Woda do jeziora Bartężek, wraz z jeziorem Bartężek;

4) Kanał Elbląski od jeziora Druzno do jeziora Jeziorak i jeziora Szeląg Wielki, wraz z tymi jeziorami i jeziorami na trasie Kanału, oraz szlak boczny w kierunku miejscowości Zalewo od jeziora Jeziorak do jeziora Ewingi włącznie;

5) rzeka Wisła od mostu kolejowo-drogowego w miejscowości Płock (km 632,30 rzeki Wisły) do stopnia wodnego Włocławek;

6) Jezioro Zegrzyńskie;

7) rzeka Wisła od km 930,0 do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

8) rzeka Martwa Wisła od rzeki Wisły w miejscowości Przegalina do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

9) rzeka Szkarpawa od rzeki Wisły do ujścia do Zalewu Wiślanego;

10) Kanał Gliwicki;

11) rzeka Odra Wschodnia, która przechodzi od Przekopu Klucz-Ustowo w rzekę Regalicę, wraz z tą rzeką i bocznymi odgałęzieniami, jezioro Dąbie — do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

12) rzeka Odra Zachodnia od km 17,1 do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

13) rzeka Parnica do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

14) Przekop Klucz-Ustowo łączący rzekę Odrę Wschodnią z rzeką Odrą Zachodnią.

II. Określenie kierunków ruchu na drogach wodnych

W rozumieniu przepisów rozdziału 6, określenie kierunku „w górę” na kanałach i jeziorach oznacza:

1) na Kanale Jagiellońskim — ruch w kierunku miejscowości Elbląg;

2) na Kanale Augustowskim — ruch w kierunku granicy Państwa;

3) na Kanale Bydgoskim — ruch w kierunku miejscowości Bydgoszcz (rzeki Brdy);

4) na Kanale Gliwickim — ruch w kierunku miejscowości Gliwice;

5) na Kanale Kędzierzyńskim — ruch w kierunku portu „Azoty” w miejscowości Kędzierzyn-Koźle;

6) na Kanale Ślesińskim i jeziorze Gopło (główny szlak żeglowny — ruch w kierunku rzeki Warty);

7) na Kanale Żerańskim — ruch w kierunku rzeki Narwi (Zbiornika Zegrzyńskiego);

8) na Kanale Górnonoteckim od Kanału Bydgoskiego — ruch w kierunku połączenia z rzeką Notecią Górną;

9) na głównym szlaku żeglownym systemu Wielkich Jezior Mazurskich (Pisz — Węgorzewo) — ruch w kierunku miejscowości Pisz;

10) na głównych szlakach żeglownych systemu Jezior Warmińskich (Miłomłyn — rzeka Elbląg, Miłomłyn — Iława, Miłomłyn — Ostróda — jezioro Szeląg Mały) — ruch do miejscowości Miłomłyn.

III. Określenie kierunków ruchu „w górę” na bocznych szlakach żeglownych kanałów i jezior wymienionych w części II pkt 1—10 oraz na szlakach żeglownych akwenów niewymienionych w niniejszym załączniku. Na bocznych szlakach żeglownych kanałów i jezior wymienionych w części II pkt 1—10 oraz na szlakach żeglownych akwenów niewymienionych w załączniku kierunki „w górę” określa dyrektor urzędu w porozumieniu z administracją drogi wodnej, według kryteriów: z północy na południe lub z zachodu na wschód albo od głównego szlaku żeglownego.