§ 3a

1. Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2a ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się w następujący sposób:

1) od dnia 1 września do dnia 31 marca - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 marca w trzech ostatnich sezonach grzewczych i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach:

a) 1,1 - we wrześniu,

b) 1,2 - w październiku,

c) 1,3 - w listopadzie,

d) 1,3 - w grudniu,

e) 1,2 - w styczniu,

f) 1,0 - w lutym,

g) 0,8 - w marcu;

2) od dnia 1 kwietnia do dnia 31 sierpnia - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 października w trzech ostatnich latach i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach:

a) 0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca,

b) 1,0 - w sierpniu.

2. W przypadku gdy:

1) przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub

2) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych paliw, lub

3) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń

3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2a ust. 1, które dokonuje zmiany źródła energii pierwotnej w terminie:

1) od 90. dnia kalendarzowego do 60. dnia kalendarzowego poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci,

2) od 59. dnia kalendarzowego do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci