Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1 kwietnia 2003 r. w sprawie udzielania przez organy Policji, Straży Granicznej, straży miejskich lub organy wojskowe pomocy lub asysty pracownikowi organu podatkowego przy wykonywaniu czynności kontrolnych

§ 1.

1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy zakres obowiązków organów Policji, Straży Granicznej, straży miejskich i organów wojskowych udzielających pomocy lub asystujących przy wykonywaniu czynności kontrolnych przez pracownika organu podatkowego;

2) właściwość miejscową organów, o których mowa w pkt 1, do udzielania pracownikowi organu podatkowego pomocy lub asysty;

3) tryb udzielania przez organy, o których mowa w pkt 1, pomocy lub asysty pracownikowi organu podatkowego;

4) sposób dokumentowania przebiegu pomocy lub asysty udzielanej pracownikowi organu podatkowego przez organy, o których mowa w pkt 1. 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o „kontrolującym”, należy przez to rozumieć:

1) pracownika organu podatkowego upoważnionego imiennie do przeprowadzenia kontroli podatkowej, o której mowa w art. 283 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa;

2) inspektora kontroli skarbowej albo osobę dokonującą czynności kontrolnych, o której mowa w art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572, z późn. zm. ).

§ 2.

Organami udzielającymi pomocy lub asysty są właściwi ze względu na miejsce wykonywania czynności kontrolnych:

1) komendant powiatowy (miejski) Policji, a w m.st. Warszawie — komendant rejonowy Policji;

2) komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej;

3) komendant straży miejskiej;

4) komendant terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, a w miejscowościach, w których nie ma siedziby terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej — dowódca (komendant) garnizonu.

§ 3.

Organy, o których mowa w § 2, są obowiązane — w ramach posiadanych uprawnień — do udzielenia pomocy lub asysty kontrolującemu przy wykonywaniu czynności kontrolnych, polegającej w szczególności na zapewnieniu:

———————

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387 i Nr 216, poz. 1824.

1) dostępu do miejsca, w którym czynności kontrolne mają być wykonywane;

2) porządku w miejscu przeprowadzania czynności kontrolnych;

3) osobistego bezpieczeństwa kontrolującego oraz innych osób biorących udział w czynnościach kontrolnych;

4) użycia środków przymusu bezpośredniego po spełnieniu przesłanek ich zastosowania określonych w przepisach dotyczących użycia środków przymusu bezpośredniego oraz w § 4.

§ 4.

1. Organy udzielające pomocy lub asystujące przy wykonywaniu czynności kontrolnych mogą stosować środki przymusu bezpośredniego jedynie w zakresie niezbędnym do umożliwienia przeprowadzenia czynności kontrolnych, w szczególności w przypadku konieczności odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na kontrolującego oraz inne osoby biorące udział w czynnościach kontrolnych.

2. Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy inne dostępne środki odpowiadające potrzebom wynikającym z zaistniałej sytuacji okażą się niewystarczające.

§ 5.

W przypadku oporu uniemożliwiającego lub utrudniającego wykonywanie czynności kontrolnych organy, o których mowa w § 2, udzielają kontrolującemu pomocy niezwłocznie po otrzymaniu wezwania ustnie, telegraficznie, telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności.

§ 6.

1. Organy, o których mowa w § 2, udzielają kontrolującemu asysty przy wykonywaniu czynności kontrolnych po otrzymaniu, co najmniej 7 dni przed terminem wykonywania tych czynności, pisemnego wezwania do jej udzielenia.

2. W pilnych przypadkach, w szczególności gdy zwłoka grozi udaremnieniem czynności kontrolnych, kontrolujący może wezwać asystę ustnie, telegraficznie, telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności. W takim przypadku kontrolujący jest obowiązany przesłać organom, o których mowa w § 2, pisemne potwierdzenie tego wezwania w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności kontrolnych.

§ 7.

W przypadkach, o których mowa w § 5 i § 6 ust. 2, kontrolujący, wzywając pomoc lub asystę, jest obowiązany podać następujące dane: imię i nazwisko, stanowisko służbowe, numer legitymacji służbowej lub numer dowodu osobistego oraz nazwę organu wzywającego pomoc lub asystę.

§ 8.

Do udzielenia pomocy lub asysty organ, o którym mowa w § 2, wyznacza odpowiednio funkcjonariusza lub żołnierza.

§ 9.

Wyznaczony funkcjonariusz lub żołnierz przed udzieleniem pomocy lub asysty wyjaśnia, czy kontrolujący jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli; w tym celu może żądać okazania przez kontrolującego:

1) upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej oraz legitymacji służbowej lub dowodu osobistego, jeżeli kontrolujący nie ma obowiązku posiadania legitymacji;

2) legitymacji służbowej w przypadku wszczynania kontroli podatkowej na podstawie art. 284a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa.

§ 10.

1. Z przebiegu czynności, o których mowa w § 3, wyznaczony funkcjonariusz lub żołnierz sporządza notatkę urzędową zawierającą określenie terminu i miejsca przeprowadzonej kontroli, imię i nazwisko kontrolującego, oznaczenie osoby kontrolowanej oraz opis czynności wykonanych w ramach udzielonej pomocy lub asysty, a także imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe funkcjonariuszy lub żołnierzy wyznaczonych.

2. Notatkę, o której mowa w ust. 1, wyznaczony funkcjonariusz lub żołnierz przekazuje swojemu bezpośredniemu przełożonemu.

§ 11.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji:

K. Janik