Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2003 r. w sprawie świadczeń przysługujących funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania
Rozdział 5 — Należności za delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości
§ 38
ObowiązujeSprawdź, czy ten artykuł nie został zmieniony
Treść pochodzi z tekstu jednolitego Dz.U. 2018 poz. 567 z 16 marca 2018. Później ustawę zmieniały akty, których nie umiemy przypisać do artykułów: Dz.U. 2019 poz. 1613 .
1. Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości, któremu kierownik jednostki organizacyjnej wyraził, na jego wniosek, zgodę na codzienny powrót do miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały albo zakwaterowania, przysługują:
1) zwrot kosztów przejazdów, na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości określonej w rozkazie personalnym o delegowaniu i z powrotem, publicznym środkiem komunikacji określonym przez kierownika jednostki organizacyjnej lub bezpłatny przejazd w razie dojazdu pojazdem pozostającym w dyspozycji ABW, bez względu na czas dojazdu;
2) zwrot kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu.
2. Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, nie przysługują świadczenia wymienione w § 37.
Jak powołać ten przepis
§ 38 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2003 r. w sprawie świadczeń przysługujących funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 567 z późn. zm.)
Treść według tekstu jednolitego
Rozporządzenie było zmieniane. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2018 poz. 567, 16 marca 2018.
Po ogłoszeniu tego tekstu rozporządzenie zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie aktu.
Zmiany, których ta treść nie zawiera (1)
- Dz.U. 2019 poz. 1613 · w życiu od 10 września 2019 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.