Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Obowiązuje Rozporządzenie · Dz.U. 2003 nr 86 poz. 794

Rozporządzenie Prezesa rady Ministrów z dnia 24 kwietnia 2003 r. w sprawie wzoru formularza opinii służbowej oraz opiniowania służbowego funkcjonariuszy Agencji Wywiadu

Treść według tekstu jednolitego

Rozporządzenie było zmieniane. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2014 poz. 503, 18 kwietnia 2014.

Treść aktu

§ 1.

Rozporządzenie określa wzór formularza opinii służbowej oraz szczegółowe zasady i tryb opiniowania służbowego funkcjonariuszy Agencji Wywiadu, zwanych dalej „funkcjonariuszami”.

§ 2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) „ustawa” - ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;

2) „bezpośredni przełożony” - przełożonego, zajmującego stanowisko nie niższe niż kierownika sekcji lub równorzędne, któremu funkcjonariusz podlega bezpośrednio;

3) „wyższy przełożony” - kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, zastępcę Szefa Agencji Wywiadu sprawującego bezpośredni nadzór nad jednostką organizacyjną Agencji Wywiadu, Szefa Agencji Wywiadu;

4) „kierownik jednostki organizacyjnej” - również funkcjonariusza pełniącego obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu.

§ 3.

1. W opiniowaniu służbowym funkcjonariuszy uwzględnia się następujące kryteria:

1) efektywność służby;

2) znajomość służby;

3) dyspozycyjność;

4) dyscyplina;

5) pracowitość;

6) inicjatywa i kreatywność;

7) samodzielność;

8) organizacja pracy;

9) sporządzanie dokumentów służbowych;

10) praca w zespole;

11) rozwój zawodowy.

1a. W opiniowaniu służbowym funkcjonariuszy wykonujących czynności:

1) operacyjno-rozpoznawcze, oprócz kryteriów wymienionych w ust. 1, ocenie podlegają:

a) aktywność operacyjna,

b) odwaga operacyjna,

c) przestrzeganie zasad bezpieczeństwa,

d) korzystanie z pomocy osób niebędących funkcjonariuszami;

2) analityczno-informacyjne, oprócz kryteriów wymienionych w ust. 1, ocenie podlegają:

a) umiejętności analityczne,

b) sporządzanie informacji wywiadu.

2. W opiniowaniu służbowym funkcjonariuszy etatowo kierujących zespołem ludzi, oprócz kryteriów wymienionych w ust. 1, a także kryteriów określonych w ust. 1a - o ile opiniowani funkcjonariusze wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze lub analityczno-informacyjne, ocenie podlegają:

1) autorytet;

2) decyzyjność;

3) delegowanie zadań;

4) egzekwowanie zadań;

5) ocenianie podwładnych;

6) stosunki międzyludzkie;

7) zarządzanie środkami finansowymi i rzeczowymi.

3. Wzór formularza opinii służbowej określa załącznik do rozporządzenia.

§ 4.

Przy opiniowaniu służbowym funkcjonariuszy stosuje się sześciostopniową skalę ocen poziomu spełniania kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1-2:

1) 6 - bardzo dobry;

2) 5 - więcej niż dobry;

3) 4 - dobry;

4) 3 - więcej niż dostateczny;

5) 2 - dostateczny;

6) 1 - niedostateczny.

§ 5.

1. Na podstawie ocen poziomu spełniania kryteriów, wystawionych funkcjonariuszowi z zastosowaniem skali ocen określonej w § 4, dokonuje się oceny ogólnej przebiegu służby funkcjonariusza.

2. Do oceny ogólnej przebiegu służby funkcjonariusza sporządza się uzasadnienie zawierające w szczególności osiągnięcia i niedociągnięcia w służbie oraz wskazanie mocnych i słabych stron funkcjonariusza, jak również uzasadnienie każdej oceny niedostatecznej wystawionej na podstawie kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1-2.

3. Ocena ogólna przebiegu służby funkcjonariusza wraz z uzasadnieniem stanowi opinię służbową.

§ 6.

1. Funkcjonariusz podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu, w terminach określonych w art. 53 ust. 1 ustawy.

2. Niezależnie od terminów, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu:

1) w przypadku zwolnienia od odbywania służby przygotowawczej - pierwszemu opiniowaniu służbowemu po upływie 12 miesięcy służby stałej;

2) przed mianowaniem, w trybie art. 73 ust. 1 ustawy, na wyższy stopień obowiązujący w Agencji Wywiadu albo na wyższe stanowisko służbowe, chyba że od ostatniej opinii służbowej upłynęło mniej niż 12 miesięcy;

3) w okresie służby przygotowawczej, bezpośrednio przed mianowaniem na funkcjonariusza w służbie stałej;

4) w okresie służby przygotowawczej, w przypadku stwierdzenia nieprzydatności do służby;

5) w razie stwierdzenia niewywiązywania się z obowiązków służbowych.

§ 7.

1. Opinię służbową sporządza bezpośredni przełożony.

2. Bezpośredni przełożony, sporządzając opinię służbową, przedstawia propozycje w zakresie rozwoju zawodowego funkcjonariusza, określając w szczególności rodzaj i zakres szkolenia zawodowego, które powinien odbyć funkcjonariusz, ewentualną zmianę jego zakresu obowiązków służbowych lub rodzaju wykonywanych czynności służbowych - w tym biorąc pod uwagę przydatność funkcjonariusza do pełnienia służby polegającej na wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych albo analityczno-informacyjnych, a także predyspozycje funkcjonariusza do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem zespołem ludzi.

§ 8.

1. Bezpośredni przełożony zapoznaje funkcjonariusza z opinią służbową w terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy.

2. Fakt zapoznania się z opinią służbową funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

3. Podpisaną opinię służbową włącza się do akt osobowych funkcjonariusza.

4. W razie odmowy funkcjonariusza podpisania opinii służbowej, bezpośredni przełożony, który sporządził opinię służbową, dokonuje na niej odpowiedniej adnotacji.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, uznaje się, że funkcjonariusz został zapoznany z opinią służbową w dniu dokonania przez bezpośredniego przełożonego adnotacji o odmowie podpisania przez tego funkcjonariusza opinii służbowej.

§ 9.

Po zapoznaniu funkcjonariusza z opinią służbową bezpośredni przełożony przedstawia ją do wiadomości właściwemu wyższemu przełożonemu.

§ 10.

1. Funkcjonariusz, który nie zgadza się z treścią opinii służbowej, może wnieść, drogą służbową, odwołanie od opinii służbowej na piśmie do właściwego wyższego przełożonego w terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy. Odwołanie powinno zawierać uzasadnienie.

2. Odwołanie powinno zostać rozpatrzone w terminie 30 dni od dnia jego wniesienia.

3. Odwołanie wniesione po terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy, nie podlega rozpatrzeniu.

4. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania oraz w okresie jego rozpatrywania opinia służbowa nie może stanowić podstawy do wydania rozkazu personalnego, którego wydanie jest uzależnione od treści tej opinii.

§ 11.

1. W razie uchybienia terminu określonego w art. 53 ust. 2 ustawy, przywraca się termin na wniosek funkcjonariusza, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

2. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem wnosi się do właściwego wyższego przełożonego w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

3. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku określonego w ust. 1 jest niedopuszczalne.

§ 12.

1. Właściwy wyższy przełożony może powołać komisję do zbadania odwołania. Komisja po dokonaniu ustaleń sporządza protokół, w którym przedstawia temu przełożonemu wnioski w sprawie uwzględnienia lub odrzucenia odwołania.

2. Na wniosek funkcjonariusza, który wniósł odwołanie, w skład komisji powołuje się także wskazanego przez niego funkcjonariusza.

3. W skład komisji nie powołuje się bezpośredniego przełożonego, który sporządził zaskarżoną opinię służbową.

§ 13.

1. Właściwy wyższy przełożony, po rozpatrzeniu odwołania, może:

1) uchylić zaskarżoną opinię służbową i polecić wydanie nowej opinii służbowej, z uwzględnieniem wskazanych okoliczności;

2) utrzymać w mocy zaskarżoną opinię służbową.

2. Opinię służbową można zmienić tylko na korzyść funkcjonariusza.

§ 14.

O sposobie załatwienia odwołania właściwy wyższy przełożony powiadamia funkcjonariusza oraz jego bezpośredniego przełożonego. Przepis § 8 stosuje się odpowiednio.

§ 15.

1. Funkcjonariusz ma prawo, w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia go o nieuwzględnieniu w całości lub w części odwołania lub upłynięcia terminu, o którym mowa w § 10 ust. 2, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie jego odwołania do Szefa Agencji Wywiadu.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie za pośrednictwem właściwego wyższego przełożonego, który rozpatrywał odwołanie. Jeżeli odwołanie rozpatrywał Szef Agencji Wywiadu, wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się bezpośrednio do Szefa Agencji Wywiadu.

3. Przy rozpatrywaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 10 ust. 1 zdanie drugie oraz ust. 2 i § 11-14 stosuje się odpowiednio.

4. Rozstrzygnięcie Szefa Agencji Wywiadu w przedmiocie wniosku, o którym mowa w ust. 1, wyczerpuje tryb rozpatrywania odwołania.

§ 16.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2014 poz. 503 (wersja HTML). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.