§ 27

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

I. REGIONALNE KOMISJE LEKARSKIE

1. Regionalna Komisja Lekarska nr 1 z siedzibą w Warszawie przy ul. Samochodowej 5.

1) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Warszawie;

2) Centralnego Ośrodka Szkolenia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Emowie;

3) delegatur w:

a) Lublinie,

b) Łodzi,

c) Białymstoku,

d) Radomiu.

2. Regionalna Komisja Lekarska nr 2 z siedzibą w Krakowie przy ul. Mogilskiej 109.

1) Krakowie;

2) Rzeszowie.

3. Regionalna Komisja Lekarska nr 3 z siedzibą w Gdańsku przy ul. Okopowej 9.

1) Gdańsku;

2) Olsztynie;

3) Bydgoszczy.

4. Regionalna Komisja Lekarska nr 4 z siedzibą w Poznaniu przy ul. Rolnej 53.

1) Poznaniu;

2) Zielonej Górze;

3) Szczecinie.

5. Regionalna Komisja Lekarska nr 5 z siedzibą w Katowicach przy ul. Lompy 19.

1) Katowicach;

2) Wrocławiu;

3) Opolu.

II. CENTRALNA KOMISJA LEKARSKA

I. Zasady ogólne

1. Egzamin ma na celu sprawdzenie stanu ogólnej wydolności organizmu, dyspozycji psychofizycznej niezbędnej w służbie oraz poziomu sprawności fizycznej niezbędnej do należytego wykonywania zadań służbowych.

2. Egzamin sprawności fizycznej może odbywać się w jednym dniu, po przedłożeniu przez kandydata, zwanego dalej „egzaminowanym”, aktualnego zaświadczenia lekarskiego zezwalającego na wykonywanie ćwiczeń fizycznych.

3. Podczas egzaminu sprawności fizycznej zespół może zezwolić egzaminowanemu na powtórzenie poszczególnych ćwiczeń. Egzamin poprawkowy, w razie niezdania egzaminu sprawności fizycznej, wyznacza się w terminie do 30 dni od daty poprzedniego egzaminu.

4. Do egzaminu kandydat przystępuje w stroju i obuwiu sportowym.

5. Przed przystąpieniem do egzaminu kandydat przeprowadza indywidualnie rozgrzewkę w celu zapobieżenia ewentualnym kontuzjom.

6. Egzamin sprawności fizycznej przeprowadza się w sali gimnastycznej lub na powietrzu (boisko, stadion).

II. Opis ćwiczeń oraz normy wydolności

1. Bieg 600 m (kobiety)/1000 m (mężczyźni) - ocena siły mięśni nóg oraz wydolności i wytrzymałości egzaminowanego.

2. Rzut piką lekarską 2 kg - ocena siły dynamicznej.

3. Bieg wahadłowy na dystansie 10 x 10 m (mężczyźni)/10 x 6 m (kobiety) - ocena siły mięśni nóg oraz szybkości i zwrotności egzaminowanego.

4. Uginanie ramion w podporze przodem (podporze na kolanach - kobiety) - ocena siły ramion i obręczy kończyn górnych egzaminowanego.

5. Skłony tułowia do siadu prostego z leżenia tyłem w czasie 2 minut - ocena siły mięśni tułowia egzaminowanego.

III. Zasady oceniania sprawności fizycznej egzaminowanego

1. Niespełnienie warunków minimalnych z jednego ćwiczenia skutkuje niezaliczeniem przez kandydata egzaminu sprawności fizycznej.

2. Ocenę końcową ustala się według kryteriów:

3. Do służby w ABW może zostać zakwalifikowany kandydat, który uzyskał co najmniej dostateczną ocenę końcową.

I. Zasady ogólne

1. Egzamin ma na celu sprawdzenie stanu ogólnej wydolności organizmu, dyspozycji psychofizycznej niezbędnej w służbie, stanu ogólnej wydolności organizmu, poziomu sprawności fizycznej niezbędnego do należytego wykonywania zadań służbowych, w szczególności poziomu wykształcenia cech wolicjonalnych i motorycznych.

2. Egzamin sprawności fizycznej odbywa się w jednym dniu, po przedłożeniu przez kandydata lub funkcjonariusza, zwanego dalej „egzaminowanym”, aktualnego zaświadczenia lekarskiego zezwalającego na wykonywanie forsownych ćwiczeń fizycznych.

3. Podczas egzaminu sprawności fizycznej zespół może zezwolić egzaminowanemu na powtórzenie poszczególnych ćwiczeń lub testów. Egzamin poprawkowy, w razie niezdarna egzaminu sprawności fizycznej, wyznacza się w terminie do 30 dni od daty poprzedniego egzaminu.

4. Funkcjonariusz pełniący służbę w grupie antyterrorystycznej ABW podlega okresowemu egzaminowi sprawności fizycznej raz w roku, w wyznaczonym terminie.

II. Opis ćwiczeń i testów sprawnościowych oraz normy wydolności

1. Bieg 12-minutowy (test Coopera) - ocena wydolności i wytrzymałości egzaminowanego.

2. Podciąganie się na drążku nachwytem - ocena siły ramion i obręczy kończyn górnych.

3. Bieg wahadłowy na dystansie 10 x 10 m - ocena szybkości i zwrotności egzaminowanego.

4. Tor sprawnościowy - ocena sprawności, wytrzymałości, siły, zwinności oraz cech wolicjonalnych egzaminowanego, tj. odwagi, uporu, zaciętości.

1. Wieża wysokościowa - wejście po szczeblach drabinki bocznej na drugi poziom, zejście po linii poziomej dowolnym sposobem do poziomu ziemi i przejście na drugą stronę ściany przez najniżej położone okno.

2. Mur z cegieł - wejście na murek w wyznaczonym miejscu, pokonanie go górą, zejście - zeskok na ziemię w oznaczonym miejscu.

3. Fala (przeszkoda zbudowana z pięciu poziomych belek) - przeszkodę można pokonać dowolnym sposobem. Pierwszą, trzecią oraz piątą belkę należy pokonać górą, drugą i czwartą - dołem.

4. Ściana z opon (wysokość ok. 6 m) - przeszkodę tę należy pokonać górą, dowolnym sposobem.

5. Linowy most wiszący - wejście po otworach w ścianie, przejście po linie, zejście za ścianę dowolnym sposobem.

6. Wisząca drabinka pozioma - z rozbiegu wyskok, przejście w zwisie przez szczeble drabiny. Obowiązkowe dotknięcie pierwszego i ostatniego szczebla.

7. Zasieki z drutu kolczastego - czołganie się dowolnym sposobem pod drutem kolczastym.

8. Drążek - pokonanie przeszkody dowolnym sposobem górą bez dotykania pionowych słupków.

9. Lina pozioma ok. 25 m - wejście po kładce pochyłej, pokonanie przeszkody dowolnym sposobem. Zejście po pokonaniu przeszkody po kładce pochyłej lub zeskok.

10. Ściana strażacka z lin - wejście dowolnym sposobem za pomocą liny na podest, pokonanie go, zeskok na betonową kolumnę, następnie zeskok na ziemię.

11. Ściana wielofunkcyjna - wbiegnięcie po pochyłym trapie na skraj ściany, uchwycenie liny, zjazd za jej pomocą bez dotykania nogami ziemi na ruchomą kładkę, pokonanie jej i zeskok na ziemię.

12. Murowana ściana wysokości ok. 2 m - pokonanie ściany z rozbiegu dowolnym sposobem.

13. Przeszkoda z 14 poziomych belek wysokości 40 cm - pokonanie górą, dowolnym sposobem każdej z 14 belek.

14. Metalowy płot wysokości 2 m - pokonanie przeszkody górą, dowolnym sposobem.

15. Ruchoma równoważna kładka - przebiegnięcie po niej i zeskok na ziemię.

16. Piaszczysty rów głębokości 1 m i długości 10 m - wskoczenie do rowu i sforsowanie go.

17. Poręcze gimnastyczne - przejście wzdłuż poręczy w podporze na ramionach.

18. „Studnia” - stanowisko końcowe - wskoczenie do dołu w ziemi głębokości ok. 1,5 m i skrycie się.

5. Pływanie na dystansie 50 m - ocena umiejętności pływackich egzaminowanego.

6. Pływanie pod wodą - ocena zachowania egzaminowanego pod wodą.

III. Zasady oceniania sprawności fizycznej egzaminowanego

1. Otrzymanie oceny niedostatecznej z jednego ćwiczenia lub testu skutkuje niezaliczeniem przez kandydata egzaminu sprawności fizycznej.

2. Warunkiem zaliczenia testu pływackiego jest pokonanie w wymaganym czasie dystansu 50 metrów i przepłynięcie 15 metrów pod wodą. Niewykonanie jednej z tych norm powoduje otrzymanie oceny niedostatecznej.

3. Egzaminowani posiadający, zaakceptowane przez zespół, udokumentowane umiejętności i uprawnienia z zakresu: sportów walki, strzelectwa, płetwonurkowania i wspinaczki wysokogórskiej mogą otrzymać dodatkowe punkty od 1 do 3, które są doliczane do łącznej sumy punktów uzyskanych z egzaminu i wchodzą w skład oceny końcowej.

4. Ocenę końcową stanowi średnia sumy punktów uzyskanych we wszystkich testach i ćwiczeniach wraz z ewentualnymi punktami dodatkowymi.

5. Do służby w grupie antyterrorystycznej ABW może zostać zakwalifikowany egzaminowany, który w testach sprawności fizycznej uzyskał co najmniej 20 punktów i średnią ocenę 4.

I. Choroby czynnościowe żołądka i dwunastnicy:

1) dyspepsja czynnościowa

2) zaburzenia odbijania

3) nudności i wymioty

4) zespół przeżuwania u dorosłych

II. Choroby czynnościowe jelit:

1) zespół jelita wrażliwego (IBS)

2) wzdęcia czynnościowe

3) zaparcia czynnościowe

4) nieokreślone zaburzenia czynnościowe

III. Zespół czynnościowego bólu brzucha (FAPS)

IV. Choroby czynnościowe pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego

V. Choroby czynnościowe odbytu i odbytnicy

1. urazy psychiczne jako czynnik wywołujący

2. brak objawów organicznego uszkodzenia tkanek, a w szczególności ośrodkowego układu nerwowego

3. zaburzenia psychiczne mieszczące się w zasadzie w ramach zmian ilościowych, a nie jakościowych, przy niezmienionej osobowości

4. zaburzenia dotyczące w większości życia emocjonalnego; zaburzenia te (lęk, depresja, dysforia) wydają się być objawami pierwotnymi

5. zachowane, a nawet wyolbrzymione poczucie choroby

6. zmiany psychiczne, a także fizyczne w zasadzie odwracalne, zejście bez defektu

7. przebieg przewlekły, tendencje do nawrotów

8. obraz kliniczny przeważnie odpowiada jednemu ze znanych zespołów nerwicowych: neurastenii, histerii, nerwicy lękowej, nerwicy z natręctwami, nerwicy z przewagą skarg hipochondrycznych, depresji nerwicowej lub innym.

a) na podstawie obecności cech nieprawidłowej osobowości,

b) na podstawie trwającej od wczesnej młodości lub dzieciństwa niedostatecznej adaptacji w zwykłych sytuacjach (defekty osobowości spowodowane uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego w wieku dojrzałym),

c) po wykluczeniu niedorozwoju umysłowego,

d) po wykluczeniu psychozy,

e) po wykluczeniu sytuacyjnych reakcji dezadaptacyjnych.

a) wyraźnie niższą od przeciętnej sprawnością intelektualną (LI), według skali Wechslera poniżej 70,

b) zaburzeniami dojrzewania, zdolności uczenia się i umiejętności przystosowania społecznego.

a) nieodpartym wewnętrznym przymusem ciągłego lub okresowego spożywania alkoholu (przyjmowania środków odurzających),

b) występowaniem objawów zespołu odstawienia po przerwaniu picia (przyjmowania środka),

c) zmienionym sposobem reagowania na alkohol (utratą kontroli nad piciem, zmianami w jego tolerancji, lukami pamięciowymi i innymi), stałym zwiększeniem dawki środka odurzającego,

d) postępującym przebiegiem, prowadzącym do nieodwracalnych następstw psychicznych i fizycznych.

a) zaburzeń podobnych do nerwic (cerebrastenia, zespoły rzekomonerwicowe) lub nieprawidłowych osobowości (charakteropatia, encefalopatia z zaburzeniami charakteru),

b) zaburzeń spowodowanych chorobami, urazami lub infekcjami centralnego układu nerwowego (CUN),

c) gdy badanie neurologiczne, EEG, testy psychologiczne, rtg czaszki, tomografia komputerowa i inne wskazują na organiczne uszkodzenie CUN lub gdy istnieje poważne podejrzenie takiego uszkodzenia, uzasadnione przebiegiem choroby, urazu lub infekcji.