Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów na cele rolnicze

§ 1.

Ze środków budżetu państwa mogą być udzielane dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych, zwane dalej „dopłatami”, na:

1) zakup nawozów mineralnych, środków ochrony roślin oraz pasz;

2) zakup kwalifikowanego materiału siewnego zbóż, rzepaku, kukurydzy, lnu, motylkowych grubonasiennych i drobnonasiennych, rzepiku ozimego, gorczycy, traw, buraków cukrowych i pastewnych, sadzeniaków ziemniaka, nasion warzyw oraz kwalifikowanego materiału szkółkarskiego do nowych nasadzeń i odnowień;

3) zakup hodowlanych jałówek, loszek, owiec-maciorek, kózek oraz rozpłodników buhajów, knurów, try- ———————

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770 i Nr 158, poz. 1044, z 1999 r. Nr 27, poz. 243, Nr 63, poz. 702 i Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 744 i 746. ków, kozłów i ogierów, z wyłączeniem zakupu na eksport;

4) zakup pszczelich matek użytkowych i reprodukcyjnych;

5) zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji żywności metodami ekologicznymi i przystosowanie gospodarstw rolnych do tej produkcji;

6) zakup paliwa na cele rolnicze;

7) skup od producentów krajowych oraz przechowywanie krajowego materiału siewnego: zbóż, rzepaku, kukurydzy, lnu, motylkowych grubonasiennych i drobnonasiennych, rzepiku ozimego, gorczycy, traw, buraków cukrowych i pastewnych, sadzeniaków ziemniaka oraz nasion warzyw;

8) skup od producentów krajowych i przechowywanie krajowych: zbóż, rzepaku, buraków cukrowych i cukru, ziemniaków, skrobi ziemniaczanych naturalnych i przetworzonych, suszów ziemniaczanych, klejów ziemniaczanych krochmalowych i dekstrynowych, ziół i suszu ziół, owoców, warzyw, półproduktów i przetworów z owoców i warzyw, słomy i włókien łykowych oraz nasion lnu, cykorii korzeniowej i suszu cykorii, gorczycy, z wyłączeniem wyrobów alkoholowych i surowców do produkcji wyrobów alkoholowych;

9) przechowywanie lub zakup i przechowywanie sezonowych nadwyżek mleka w proszku, masła, serów twardych, półtusz wieprzowych i miodu — pochodzących z krajowej produkcji.

§ 2.

1. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 1—6, są udzielane do kredytów zaciąganych przez krajowe podmioty prowadzące produkcję rolniczą. 2. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 7, są udzielane do kredytów zaciąganych przez krajowych przedsiębiorców prowadzących przechowalnictwo i skup, którzy:

1) posiadają uprawnienia do reprodukcji lub obrotu nasionami i sadzeniakami ziemniaka oraz

2) wykonują prace związane z technologicznym przygotowaniem nasion i sadzeniaków.

3. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 8, są udzielane do kredytów zaciąganych przez krajowych przedsiębiorców:

1) prowadzących przetwórstwo spożywcze i farmaceutyczne skupowanych od producentów krajowych produktów rolnych oraz przetwórstwo włókien łykowych albo

2) prowadzących działalność w zakresie przechowalnictwa skupowanych od producentów krajowych produktów rolnych na cele przetwórstwa spożywczego lub farmaceutycznego, mających w odniesieniu do zbóż, rzepaku oraz cukru magazyny atestowane przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

4. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 9, są udzielane po zasięgnięciu opinii Agencji Rynku Rolnego.

5. W przypadku gdy przedsiębiorca spełnia jeden z warunków, o których mowa w ust. 3, a nie posiada wystarczających własnych możliwości skupowych, przetwórczych lub przechowalniczych na potrzeby realizacji prowadzonej działalności gospodarczej, może zlecić wykonanie tych czynności innym przedsiębiorcom, którzy takie możliwości posiadają. Z dopłaty może korzystać tylko przedsiębiorca zlecający.

6. Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą korzystać z dopłat na cele, o których mowa w § 1 pkt 7 i 8, pod warunkiem:

1) stosowania w skupie produktów rolnych, dla których jest określona przez Radę Ministrów cena interwencyjna, cen nie niższych od tej ceny;

2) dokonania zapłaty kwot należnych dostawcom w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia przyjęcia produktu od dostawcy.

7. Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 3 pkt 2, mogą korzystać z dopłat na cele, o których mowa w § 1 pkt 8, pod warunkiem dokonania skupu zbóż nie później niż do dnia 31 października roku, w którym przeprowadzono zbiór zbóż.

§ 3.

1. Dopłaty, o których mowa w § 1, są udzielane do kredytów o oprocentowaniu w stosunku rocznym dla kredytobiorcy:

1) w wysokości 0,40 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski i nie mniejszej niż 4% na cele, o których mowa w § 1 pkt 1—6;

2) w wysokości 0,70 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski i nie mniejszej niż 4,5% na cele, o których mowa w § 1 pkt 7—9.

2. Dopłaty są udzielane na cele, o których mowa w § 1:

1) w pkt 1—6 — za okres nie dłuższy niż 12 miesięcy,

2) w pkt 8:

a) za okres nie dłuższy niż 12 miesięcy — dla przedsiębiorców, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 1,

b) za okres nie dłuższy niż 10 miesięcy — dla przedsiębiorców, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 2,

3) w pkt 7 i 9 — za okres nie dłuższy niż 9 miesięcy — od dnia zawarcia umowy kredytowej.

3. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 7 i 8, są udzielane pod warunkiem, że termin spłaty kredytu na finansowanie skupu, przechowywanie produktów rolnych i zapasów przetworów z tych produktów, pochodzących ze zbiorów danego roku, nie przekracza dnia 30 września roku następnego.

§ 4.

Wysokość kredytów objętych dopłatami na cele, o których mowa w § 1 pkt 1—6, nie może przekroczyć łącznie równowartości 10 q żyta na 1 ha użytków rolnych, według cen przyjętych do naliczenia podatku rolnego w roku, w którym zawarto umowy kredytowe.

§ 5.

1. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 1—6, mogą być udzielane po spełnieniu następujących warunków:

1) udokumentowania, w terminie 2 miesięcy od dnia pobrania z banku środków finansowych, fakturami VAT, a w odniesieniu do zakupów, o których mowa w § 1 pkt 2—4, innymi dowodami kupna-sprzedaży, wykorzystania co najmniej 80% wartości kredytu na zakupy dokonywane po dniu zawarcia umowy kredytowej lub w okresie 2 miesięcy przed dniem jej zawarcia;

2) przedstawienia nakazu płatniczego podatku rolnego określającego wielkość użytków rolnych w gospodarstwie lub zaświadczenia z urzędu gminy właściwego do pobierania podatku rolnego, dokumentującego wielkość użytków rolnych w gospodarstwie, oraz złożenia oświadczenia przez kredytobiorcę, że użytki rolne wymienione w nakazie lub zaświadczeniu nie zostały i nie będą wydzierżawione w okresie, za który będzie udzielona dopłata;

3) przedstawienia umowy dzierżawy co najmniej na okres 10 miesięcy, w tym 8 miesięcy w okresie, za który będzie udzielona dopłata w przypadku dzierżawy gruntu, a w przypadku użytkowania gruntu z nieuregulowanym stanem własności — odpowiedniego zaświadczenia z urzędu gminy;

4) złożenia oświadczenia przez kredytobiorcę o wysokości zaciągniętych w innych bankach kredytów objętych dopłatami na cele, o których mowa w § 1 pkt 1—6.

2. Dopłaty na cele, o których mowa w § 1 pkt 5, są udzielane krajowym podmiotom prowadzącym produkcję rolniczą i posiadającym atesty lub zaświadczenia o stosowaniu ekologicznych metod produkcji, wydane przez Stowarzyszenie Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi EKOLAND.

§ 6.

1. Dopłaty na:

1) skup produktów rolnych wymienionych w § 1 pkt 7 i 8 lub zakup produktów wymienionych w § 1 pkt 9,

2) przechowywanie produktów, o których mowa w pkt 1

— są stosowane do kredytów, których wysokość jest ustalana na podstawie cen nabycia w rozumieniu przepisów o rachunkowości, a w odniesieniu do pkt 2, także według średnich miesięcznych stanów zapasów w okresie kredytowania.

2. Dopłaty na przechowywanie:

1) wytworzonych przez kredytobiorcę produktów i półproduktów, o których mowa w § 1 pkt 8,

2) wytworzonych przez kredytobiorcę produktów, o których mowa w § 1 pkt 9

— są stosowane do kredytów, których wysokość jest ustalana na podstawie kosztów wytworzenia w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz średnich miesięcznych stanów zapasów w okresie kredytowania.

§ 7.

1. Czynności związane z dokonywaniem dopłat na cele, o których mowa w § 1, są powierzane przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, w drodze umowy, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją”.

2. Środki na dopłaty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane Agencji ze środków budżetowych, których dysponentem jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na podstawie składanego kwartalnie zapotrzebowania.

3. Wnioski o objęte dopłatami kredyty na cele, o których mowa w § 1, są składane przez krajowe podmioty prowadzące produkcję rolniczą i przedsiębiorców, o których mowa w § 2 ust. 2 i 3, w bankach, które zawarły z Agencją umowy w sprawie dopłat na cele rolnicze.

4. W umowach Agencji z bankami ustala się w szczególności:

1) limity dopłat;

2) terminy przesyłania informacji o udzielonych kredytach w ramach limitów dopłat, o których mowa w pkt 1;

3) sposób przekazywania i rozliczania dopłat między Agencją a bankami.

§ 8.

Do kredytów udzielonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 9.

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów na cele rolnicze (Dz. U. Nr 19, poz. 92, z późn. zm. ).

§ 10.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller ———————

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 3, poz. 18 i Nr 52, poz. 229, z 1997 r. Nr 36, poz. 219, Nr 82, poz. 519, Nr 97, poz. 597, Nr 105, poz. 665 i Nr 144, poz. 964, z 1999 r. Nr 12, poz. 97, Nr 53, poz. 550, Nr 64, poz. 733 i Nr 92, poz. 1048, z 2001 r. Nr 86, poz. 950 oraz z 2002 r. Nr 46, poz. 428.