Art. 22

1. Żołnierzowi służby stałej zajmującemu kierownicze stanowisko służbowe w Ministerstwie Obrony Narodowej, a także osobie zajmującej kierownicze stanowisko Ministerstwa Obrony Narodowej, można wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w kwaterze funkcyjnej na czas zajmowania tego stanowiska.

2. Do określenia wielkości powierzchni kwater funkcyjnych nie stosuje się maksymalnych norm powierzchni użytkowej podstawowej, o których mowa w art. 26. Pozostałe przepisy dotyczące zakwaterowania żołnierzy służby stałej stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem art. 24 ust. 6-8 i art. 32a.

3. Decyzję o prawie zamieszkiwania w kwaterze funkcyjnej wydaje dyrektor oddziału regionalnego Agencji na wniosek zainteresowanego.

4. Żołnierz służby stałej, któremu przydzielono kwaterę funkcyjną, nie ponosi opłat za jej używanie w odniesieniu do powierzchni przekraczającej maksymalną powierzchnię użytkową podstawową.

5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanowisk służbowych uprawniających do zajmowania kwater funkcyjnych, minimalną normę powierzchni użytkowej podstawowej kwater funkcyjnych oraz ich strukturę, sposób wnoszenia opłat za używanie lokalu przez osoby zajmujące te kwatery, terminy i tryb zasiedlania oraz zwalniania tych kwater.

6. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, należy uwzględnić, aby:

1) wykaz stanowisk służbowych uprawniających do zajmowania kwater funkcyjnych obejmował stanowiska dowódcze i kierownicze,

2) minimalne normy powierzchni użytkowej podstawowej kwater funkcyjnych uwzględniały ich szczególny charakter,

3) zasiedlanie oraz zwalnianie kwater funkcyjnych zapewniało ich efektywne wykorzystanie.