Art. 51

1. Zakwaterowanie tymczasowe w internacie lub kwaterze internatowej, bez członków rodziny, przysługuje:

1) żołnierzowi służby stałej,

2) żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej,

3) żołnierzowi odbywającemu okresową służbę wojskową,

4) pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Ministra Obrony Narodowej zamieszkałemu w miejscowości innej niż miejscowość, w której jest zatrudniony i niebędącej miejscowością pobliską, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb żołnierzy, o których mowa w pkt 1-3.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, lub jej małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, lub w miejscowości pobliskiej.

3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, zapewniono zakwaterowanie we wspólnej kwaterze stałej.

4. Uprawnienie do zakwaterowania w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje przez czas pełnienia czynnej służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, nie dłużej jednak niż do trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym lub zwolnienia ze stanowiska w tej miejscowości. Przepisy art. 42 i 45 stosuje się odpowiednio.

5. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może zakwaterować w internacie lub kwaterze internatowej dziecko żołnierza lub pracownika, o którym mowa w ust. 1, pobierające naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3.