Art. 186

1. Standaryzowany fundusz wierzytelności ma obowiązek dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy:

1) wszystkie wierzytelności wchodzące w skład nabytych przez niego pul wierzytelności zostały zaspokojone;

2) fundusz otrzymał od inicjatorów przeniesienia ryzyka z wierzytelności wszystkie świadczenia należne mu z tytułu określonych pul wierzytelności.

2. Standaryzowany fundusz wierzytelności może dokonać likwidacji subfunduszu w przypadku, gdy:

1) większość wierzytelności została zaspokojona, a przewidywane koszty uzyskania zaspokojenia roszczeń wynikających z pozostałych wierzytelności przewyższałyby wartość należnych funduszowi świadczeń,

2) fundusz otrzymał od inicjatora przeniesienia ryzyka z wierzytelności większość należnych mu świadczeń, a koszty funkcjonowania subfunduszu do przewidywanego momentu uzyskania pozostałych należnych funduszowi świadczeń przewyższałyby wartość tych świadczeń;

3) co do wierzytelności, które nie zostały zaspokojone, istnieje orzeczenie wydane przez właściwy organ stwierdzające brak możliwości zaspokojenia się z wierzytelności, które nie zostały zaspokojone

– pod warunkiem że likwidacja subfunduszu nie naruszy praw uczestników standaryzowanego funduszu wierzytelności określonych w statucie funduszu.